Warszawskie filtry należą do systemu wodociągów warszawskich zaprojektowanych i zbudowanych w latach 1883-1886 przez brytyjskiego inżyniera Williama Lindleya. Projekt realizował i rozbudowywał jego syn, William Heerlein Lindley.
Podczas budowy wykorzystano najnowocześniejsze ówczesne rozwiązania techniczne. Duży nacisk położono na dopracowanie szczegółów. Przy budowie wszystkich, nawet najmniejszych, obiektów użyto materiałów najwyższej jakości, które poddawano kilkustopniowej kontroli. Podstawowym materiałem budowlanym była specjalnie wypalana, odporna na wilgoć cegła licówka i cegła glazurowana białą polewą. Na wielką skalę stosowano bloki granitowe i z piaskowca.
Stacja Filtrów na Ochocie jest niemal w całości zachowanym, doskonale utrzymanym i działającym nieprzerwanie od 1886 roku zakładem tego typu.
Tytuł pomnika historii otrzymują obiekty wyjątkowej rangi w skali kraju. Uzyskanie tego statusu jest konieczne przy ubieganiu się o wpis na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. W Polsce wyróżnienie to przyznawane jest od 1994 roku i dotychczas uzyskało je 48 zabytków.
materiały: Gazeta Wyborcza, Wikipedia
