Projektant otrzymuje od architekta rzuty garażu, w którym ma tak zaprojektować wentylację, aby podczas normalnej eksploatacji stężenie w powietrzu paliw i produktów spalania (ditlenku i tlenku węgla) nie przekroczyło dopuszczalnego poziomu.
Najbardziej niebezpieczny jest tlenek węgla i to jego stężenie przyjmuje się najczęściej przy obliczaniu potrzebnego powietrza świeżego (tabela).
W §108.1 rozporządzenia [3] podano: W garażu zamkniętym należy stosować wentylację:
- co najmniej naturalną, przez przewietrzanie otworami wentylacyjnymi umieszczonymi w ścianach przeciwległych lub bocznych [...],
- co najmniej grawitacyjną, zapewniającą 1,5- krotną wymianę powietrza na godzinę [...],
- mechaniczną, sterowaną czujkami niedopuszczalnego poziomu stężenia tlenku węgla – w innych garażach, niewymienionych w pkt. 1 i 2, oraz w kanałach rewizyjnych, służących zawodowej obsłudze i naprawie samochodów bądź znajdujących się w garażach wielostanowiskowych, z zastrzeżeniem § 150 ust. 5.2.
W § 108.1 mowa jest o wentylacji ogólnej, a w garażach podziemnych projektuje się również wentylację pożarową. Obecnie garaże wentylowane są najczęściej z zastosowaniem systemu kanałowego. Czy będzie to wentylacja ogólna zapobiegająca wzrostowi stężenia tlenku węgla, czy także wentylacja pożarowa – zależy od projektanta. Ze względów ekonomicznych oraz z uwagi na ograniczoną powierzchnię techniczną przeważnie łączy się obie funkcje w jednym systemie.
Jednak, podobnie jak w przypadku innych urządzeń „uniwersalnych”, taka wentylacja może nie spełniać wystarczająco któregoś z warunków.
 |
| Tabela. Wpływ dwutlenku węgla na samopoczucie człowieka |
Może sprawdzić się dobrze podczas normalnego funkcjonowania obiektu, jednak gdy wybucha pożar, warunki wewnątrz garażu ulegają gwałtownej zmianie i „uniwersalna” wentylacja nie wystarczy. Strumień objętości powietrza, który trzeba odciągnąć z przestrzeni garażu objętego pożarem, wzrasta kilkakrotnie w stosunku do ilości odciąganej w warunkach wentylacji ogólnej.
O konieczności projektowania systemu kanałów na warunki ekstremalne zdecydować musi projektant w porozumieniu z inwestorem i strażą pożarną.
Sposobów oddymiania i dostarczania świeżego powietrza jest wiele. Firmy produkujące wentylatory oddymiające prześcigają się w proponowaniu zastosowań dla swoich wyrobów, jest więc w czym wybierać. Bez względu na wielkość garażu można przyjąć następującą zasadę: stosujmy wymagania § 108.1 pkt 3, a pomińmy punkty 1 i 2. Obecnie, gdy czujniki stężenia CO i powiązane z nimi systemy wentylacyjne są ogólnie dostępne, wentylacja mechaniczna powinna być podstawowym rodzajem wentylacji.
Literatura
1. Sawicki M., Garaże podziemne, www.ebuilder.pl.
2. Makhniashvili I., Makles Z., Zagrożenia w podziemnych parkingach samochodowych, „Bezpieczeństwo Pracy” nr 11/2007.
3. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DzU nr 75, poz. 690).
