Z motyką na Słońce. O globalnym ociepleniu racjonalnie

Komentując nowy system handlu emisjami (dotyczący jeszcze 20-procentowego zmniejszenia emisji), który będzie wprowadzony w UE od 2013 r., w jednej z ekspertyz [1] stwierdzono m.in.: „Wysoka energochłonność polskiej gospodarki, tak jak i wysoka emisyjność polskiej energetyki, wynikają z ich historycznej struktury i nie dadzą się poprawić dwu- lub trzykrotnie w ciągu 4 lat, tzn. do 2013 r.

Komisja powinna to zauważyć, a Unia uznać! W przeciwnym razie Polska i niektóre inne kraje członkowskie zostaną wtrącone w głęboką recesję o skutkach nie tylko gospodarczych, ale i społecznych. Pierwsze, co się nasuwa na myśl, to horrendalne bezrobocie, drugie – to kolejna fala masowej emigracji… Zrealizowanie powyższego scenariusza odpowiadałoby podniesieniu ceny hurtowej [energii elektrycznej] o 118 euro/MWh, tzn. ponad trzykrotnie. Dla gospodarstw domowych oznacza to wzrost o 122%, dla przemysłu o 177–189%, co oznacza jego bankructwo”.

Ani IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change – Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu, powołany w 1988 r. przez ONZ i Światową Organizację Meteorologiczną, jak twierdzą niektórzy po to, aby uzasadnić z góry przyjętą tezę o konieczności walki z globalnym ociepleniem), ani pseudoekolodzy nie przedstawili dotąd żadnych dowodów popierających hipotezę, że to człowiek – poprzez nadmierną emisję CO₂ – powoduje globalne ocieplenie, z którym należy bezwzględnie walczyć.

Wszystkie katastroficzne wizje są wynikiem obliczeń komputerowych o wątpliwej dokładności oraz dowolnej ekstrapolacji dotychczasowych krótkotrwałych zmian temperatur na całe obecne stulecie. Są one za to bardzo nagłaśniane i chętnie przyjmowane przez polityków. Przeciwstawne głosy, tzw. sceptyków wypowiadających się m.in. w ramach NIPCC (Nongovernmental International Panel on Climate Change – organizacja pozarządowa działająca społecznie, niefinansowana przez rządy i agendy międzynarodowe), nie są brane pod uwagę.

A sceptycy wysuwają wiele racjonalnych argumentów, niekwestionujących ani realności efektu cieplarnianego, ani faktu chwilowego (w skali wielu epok) ocieplenia, ale odrzucających tezę o antropogennej (powstałej w wyniku działalności człowieka) emisji CO₂ jako ich przyczyny.

Literatura

1. Żmijewski K., Analiza gospodarczych i technicznych skutków skokowego wprowadzenia dla sektora energetycznego (100%) systemu aukcyjnego dla emisji CO2, w: Pakiet energetyczno-klimatyczny. Analityczna ocena propozycji Komisji Europejskiej, Urząd Komitetu Integracji Europejskiej, Warszawa 2008.
2. Jędral W., Walka z globalnym ociepleniem – konieczność czy nonsens? „Rynek Instalacyjny” nr 7–8/2009.
3. Jędral W., Wpływ antropogennej emisji CO2 na zmiany klimatyczne na Ziemi, „Archiwum Spalania” nr 1–2/2009.
4. Kożuchowski K., Zmiany i zmienność klimatu w: Encyklopedia Powszechna. Suplement, PWN (t. 7), Warszawa 1999.
5. Beck E.G., 180 Years of CO2 analysis by chemical methods, „Energy & Environment” No. 18(2)/2007.
6. Nature, not Human Activity, rules the Climate, Report of NIPCC (Summary for Policymakers), Chicago 2008.
7. Carter R.M., The Myth of Dangerous Human-Caused Climate Change, The AusIMM New Leaders’ Conference, Brisbane 2007.
8. Monckton C., Climate Sensitivity Reconsidered, APS physics, http://www.aps.org/units/fps/newsletters/200807/monckton.cfm?rend.
9. Zmiana klimatu 2007. Raport Syntetyczny, Instytut Ochrony Środowiska, Warszawa 2008 (polskie tłumaczenie IV raportu IPCC: Climate Change 2007: Synthesis Report).
10. Archibald D., Solar Cycle 24: Implications for the United States, International Conference on Climate Change, New York 2008.
11. Robinson A.B., Robinson N.E., Soon W., Environmental Effects of Increased Atmospheric Carbon Dioxide, „Journal of the American Physicians and Surgeons” No. 12/2007.
12. Monckton C., Battle of the Graphs, „AIG News” No. 86/November 2006.
13. Frieler K., Meinhausen M., Hare B., 2°C – granica nie do przekroczenia, Air Pollution & Climate Secretariat (polska wersja: Instytut na rzecz Ekorozwoju), 2009.
14. Sea-level Expert: It’s Not Rising! (wywiad z dr. Nilsem-Axlem Mőrnerem), „Executive Intelligence Review”, 22.06.2007 (skrócona wersja: www.ourcivilisation.com/aginatur/sealevel.htm).
15. Mielczarski W., Analiza projektów legislacyjnych wchodzących w skład pakietu klimatyczno-energetycznego, w: Pakiet energetyczno-klimatyczny. Analityczna ocena propozycji Komisji Europejskiej, Urząd Komitetu Integracji Europejskiej, Warszawa 2008.
16. Ocena potencjału redukcji emisji gazów cieplarnianych w Polsce do roku 2030. Podsumowanie, raport firmy McKinsey & Company Poland, Warszawa, grudzień 2009.
17. Stanowisko Komitetu Nauk Geologicznych Polskiej Akademii Nauk, Wrocław–Warszawa, 12.02.2009, www.kngeol.pan.pl.