Załóż konto na portalu i bezpłatnie pobierz wydanie Rynku Instalacyjnego 7-8/2018

Przeciwpożarowe sieci wodociągowe. Ewolucja wymagań prawnych

Hydranty
Hydranty
Jafar

Od 21 sierpnia 2009 r. obowiązuje nowe rozporządzenie w sprawie przeciw pożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych [1]. W artykule przedstawiono zmiany wprowadzone rozporządzeniem i omówiono kształtowanie się na przestrzeni lat przepisów w tym zakresie.

Problem zapewnienia odpowiedniej ilości wody z komunalnych sieci wodociągowych do zewnętrznego gaszenia pożaru jest o tyle istotny, że przeciwpożarowe zapotrzebowanie na wodę jest porównywalne, a w niektórych przypadkach nawet większe od zapotrzebowania na wodę do pozostałych celów. W konsekwencji zapewnienie odpowiedniej wydajności sieci wodociągowej na potrzeby zewnętrznego gaszenia pożaru prowadzi w takich przypadkach do jej przewymiarowania dla warunków codziennego użytkowania. Efektem są małe prędkości przepływu wody oraz długie okresy jej zatrzymania, powodujące często pogorszenie jakości wody u odbiorców.

Wymagania dla sieci ppoż. do 2009 roku

Uwarunkowania historyczne sprawiły, że pierwszy nadrzędny akt prawny z zakresu ochrony przeciwpożarowej w Polsce porozbiorowej pojawił się w 1934 r., a była to ustawa o ochronie przed pożarami i innymi klęskami [2]. Na mocy ustawy powołano przy ministrze spraw wewnętrznych stałą komisję doradczą, do zadań której należało między innymi opiniowanie projektów przepisów wykonawczych.

Po pięciu latach obowiązywania ustawy wprowadzono w 1939 r. rozporządzenie o urządzeniach publicznych i prywatnych do zaopatrzenia ludności w wodę i usuwania nieczystości oraz specjalnych urządzeniach przeciwpożarowych [3]. Był to pierwszy tego rodzaju akt wykonawczy określający m.in. wymagania dla wodociągów publicznych. Napięta sytuacja polityczna spowodowana wyczuwalną groźbą wojny wywarła wyraźny wpływ na zapisy tego rozporządzenia. Duży nacisk położono na niezawodność dostawy wody w przypadku ataku bombowego.

W tym celu wprowadzono np. konieczność zasilania sieci z dwóch niezależnych ujęć, najlepiej wód gruntowych, odległych od siebie o co najmniej 500 m. Zalecano również budowę sieci wodociągowych  pierścieniowych wyposażonych w armaturę odcinającą pozwalającą na wyłączenie zniszczonego odcinka sieci. W zakresie wymagań przeciwpożarowych wprowadzono obowiązek zabudowy hydrantów w odległościach nieprzekraczających 150 m dla dzielnic o zabudowie luźnej oraz 100 m dla zabudowy zwartej.

Wymagana wydajność wodociągu powinna była zapewnić możliwość gaszenia co najmniej dwóch jednoczesnych pożarów trwających co najmniej 2 godziny. Ponadto jednokierunkowa zdolność transportowa w miejsce pożaru rurociągów zasilających musiała wynosić co najmniej 10 dm3/s, a dla rurociągów rozdzielczych 5 dm3/s, przy niezmniejszonej wydajności średniej i ciśnieniu w sieci wynoszącym nie mniej niż 0,7 at.

Rozporządzenie uzależniało wymaganą wydajność wodociągu od gęstości zaludnienia w poszczególnych dzielnicach. Wprowadzono minimalną średnicę rurociągu ulicznego równą 100 mm. Przyjęto również obowiązek tworzenia dodatkowych punktów poboru wody (zbiorników naturalnych i sztucznych) niezależnych od istniejącego wodociągu. Wymagania tego rozporządzenia znalazły w ogólnym zarysie odzwierciedlenie w przepisach późniejszych.

Rozporządzenie z 1964 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego [4] wprowadzało po raz pierwszy zróżnicowane wymagania w zakresie sposobu obliczania zapotrzebowania na wodę do celów przeciwpożarowych w zależności od wielkości jednostki osadniczej. Jednostki podzielono na 6 przedziałów, od poniżej 2 tys. do powyżej 100 tys. mieszkańców, przyjmując niezbędną wydajność wodociągu odpowiednio od 5 do 60 dm3/s oraz niezbędny zapas wody od 50 do 600 m3. Przy czym dla jednostek osadniczych do 25 tys. mieszkańców przyjęto wystąpienie jednocześnie jednego pożaru, od 25 tys. do 100 tys. – dwóch, a powyżej 100 tys. – trzech pożarów.

Rozporządzenie określało również zasady obliczania zapotrzebowania na wodę dla zakładów pracy na podstawie obciążenia ogniowego. Istotną zmianą w porównaniu z przepisem przedwojennym było zniesienie obowiązku budowy dodatkowych sztucznych zbiorników przeciwpożarowych, z wyjątkiem tych sytuacji, w których istniejące urządzenia służące do zaopatrzenia ludności w wodę nie pokrywały zapotrzebowania na wodę do celów gaśniczych, a ich rozbudowa nie była uzasadniona względami ekonomicznymi. Alternatywą dla zbiorników było wybudowanie studni.

Sprecyzowano wymagania dla hydrantów zewnętrznych, zakładając ich minimalną wydajność 10 dm3/s oraz dopuszczalną dla terenów wiejskich – 5 dm3/s, przy ciśnieniu nie niższym niż 20 m słupa wody dla bezpośredniego gaszenia pożaru oraz 6–10 m słupa wody przy zastosowaniu pomp pożarniczych. Wprowadzono zasady rozmieszczania hydrantów, w tym dopuszczalny rozstaw nieprzekraczający 100 m na terenach zabudowy miejskiej oraz 150 m na terenach zwartej zabudowy wiejskiej.

Określono minimalną średnicę dla przewodów zasilających hydranty równą 100 mm przy zapotrzebowaniu na wodę 10 dm3/s oraz 80 mm przy zapotrzebowaniu 5 dm3/s. Wprowadzono również wymagania dla pompowni i sieci wodociągowej przeciwpożarowej. Rozporządzenie z 1964 r. ujmowało ponadto zagadnienia w zakresie wewnętrznego gaszenia pożaru wyodrębnione później innymi przepisami. Zapisy w nim zawarte stanowiły trzon późniejszych przepisów, a wiele z nich pozostało w stanie niezmienionym do dziś.

Wydane w 1973 r. rozporządzenie w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego [5] zawierało znacznie ograniczoną treść w porównaniu do przepisu z roku 1964. zrezygnowano z publikacji części wymagań po ukazaniu się w roku 1971 dwóch polskich norm: PN-B-02864 [10] i PN-B-02863 [11]. Za to w przepisach końcowych rozporządzenia narzucono wymóg stosowania się do tych norm.

   15.06.2010

Komentarze

(1)
X-men | 08.11.2011, 15:05
ciągle tylko prawo i prawo
   1 / 1   

Wybrane dla Ciebie

 


Zdradzamy sposób na projektowanie instalacji najwyższej jakości »

projektowanie

 



Z jakiego powodu tworzywa sztuczne zdominowały rynek wod-kan » Jak bez problemowo przeprowadzić iniekcję mikropali, kotew i gwoździ gruntowych »
bezpieczeństwo instalatora pomoc w projektowaniu
czytam więcej » poznaj go dziś »

 


Czy można dobrze odseparować wodę kanalizacyjną od gruntowej »

innowacyjne projektowanie

 



Poznaj bezpieczne systemy do dezynfekcji wody pitnej i basenowej » Jak zabezpieczyć wentylatory dachowe »
czysta woda wentylator dachowy
wiem więcej » spróbuj już dziś »

 


Przedłuż certyfikat HVAC bez wychodzenia z firmy »

szkolenia hvac

 



Czy łatwo zainstalować podwieszaną toaletę » Z jakego powodu ta pompa wyprzedza przyszłość »
podwieszana toaleta pompy ciepła
wiem więcej » wiem więcej »

 


Dodaj komentarz
Nie jesteś zalogowany - zaloguj się lub załóż konto. Dzięki temu uzysksz możliwość obserwowania swoich komentarzy oraz dostęp do treści i możliwości dostępnych tylko dla zarejestrowanych użytkowników naszego portalu... dowiedz się więcej »

Co Szperacz wyszperał ;-)

źle wykonana instalacja

Sztywniactwo i niechlujstwo - zobacz i skomentuj »

Dla tych, którzy szukają bardziej elektryzujących wrażeń Szperacz ma dziś coś specjalnego - rozdzielnia w toalecie.

zaślepka


TV Rynek Instalacyjny


 tv rynek instalacyjny
10/2019

Aktualny numer:

Rynek Instalacyjny 10/2019
W miesięczniku m.in.:
  • - Ogrzewanie obiektów przemysłowych
  • - Wentylacja domów jednorodzinnych
Zobacz szczegóły
Dom Wydawniczy MEDIUM Rzetelna Firma
Copyright © 2011 - 2012 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
realizacja i CMS: omnia.pl