Sterowanie cyfrowe DDC oprócz realizacji podstawowych funkcji regulacyjnych umożliwia również:
- rejestrację i przetwarzanie danych,
- sterowanie według zadanych algorytmów,
- sterowanie optymalne z wykorzystaniem predykcji i adaptacji,
- sygnalizację stanów awaryjnych,
- opracowywanie okresowych raportów.
Wykorzystanie możliwości, jakie stwarza sterowanie cyfrowe, pozwala na
wzbogacenie go o funkcję zarządzania energią EMS (Energy Management
System). Obejmuje ona głównie sterowanie zużyciem energii w
poszczególnych instalacjach oraz w całym budynku.
Głównym
zadaniem systemów zarządzania energią w budynkach jest zapewnienie
sprawnego działania instalacji i utrzymanie wysokiego komfortu cieplnego
przy możliwie najmniejszym zużyciu energii w danych warunkach.
Struktury systemów zarządzania energią
Komputerowe systemy zarządzania energią budowane są obecnie w układzie otwartym (rys. 1).
Wyróżnić można w nich dwa poziomy, pierwszy to zarządzanie, a drugi –
poziom sterowników obiektowych i przekazywania informacji.
Na
poziomie zarządzania znajdują się serwery danych, stacje operatorskie i
urządzenia peryferyjne. Tutaj następuje zbieranie danych obiektowych
oraz ich przetwarzanie i analiza, określane są zadania związane z
działaniem systemu. Drugi poziom obejmuje sterowniki DDC i aparaturę
kontrolno-pomiarową. Standardowo stosuje się sterowniki swobodnie
programowalne, które oprócz realizacji podstawowych algorytmów regulacji
umożliwiają wykonywanie wielu innych zadań. W systemie występują
zarówno urządzenia związane bezpośrednio z regulacją (czujniki
pomiarowe, urządzenia wykonawcze itp.), jak i inne przyrządy obsługujące
system (liczniki energii elektrycznej i cieplnej itp.). W systemach
zarządzania energią stosowanych jest wiele standardów komunikacyjnych,
nazywanych protokołami otwartymi. Ostatnio ich liczba jest ograniczana,
co znacznie ułatwia zastosowanie protokołów w różnych systemach
regulacji.
Literatura
1. Chmielnicki W.J., Regulacja automatyczna urządzeń ciepłowniczych. Poradnik, Unia Ciepłownictwa, Warszawa 2001.
2. Chmielnicki W.J., Sterowanie mocą w systemach zasilanych z centralnych źródeł ciepła, PAN, Warszawa 1996.
3. Recknagel H., Sprenger E., Hönmann W., Schramek E.-R., Ogrzewanie i klimatyzacja. Poradnik, Omni Scala, Warszawa 2008.
4. Rietschel H., Fitzner K., Raumklimatechnik, Springer-Verlag GmbH, Berlin–New York 2005.
5. Syposz J., Jadwiszczok P., Zintegrowane systemy zarządzania energią w budynkach, PAN, Lublin 2007.
