W pomieszczeniach z wentylacją mechaniczną, np. w czytelniach,
audytoriach, kawiarniach, pomieszczeniach handlowych i biurowych oraz
salach komputerowych czy kinowych, podstawowym źródłem zysków pary
wodnej są przebywający w nich ludzie. Natomiast większość pomieszczeń, w
których stosuje się wentylację mechaniczną, to właśnie pomieszczenia
suche.
W takich instalacjach z powodu ograniczonych zysków
wilgoci strumień powietrza świeżego wynikający z wymagań higienicznych
powoduje nadmierne wysuszanie pomieszczeń, co często podkreślano w
licznych publikacjach. Strumień ten jest iloczynem normatywnej ilości
powietrza świeżego (20 m3/h/osobę, często też 30, a nawet 50 m3/h/osobę)
i nominalnej liczby osób, dla których wentylowane pomieszczenie
przeznaczono. Jednak podczas eksploatacji pomieszczeń pełna frekwencja
występuje w nich rzadko, co przy braku automatycznej regulacji
ograniczającej minimalny strumień powietrza świeżego (zgodnej z
oczekiwanym kierunkiem rozwoju instalacji opisanym np. w artykule [6])
jest przyczyną jeszcze większego deficytu pary wodnej w wywiewanym
powietrzu.
Rozważmy jednak przypadek pełnej frekwencji osób w
pomieszczeniu. Przykładowo do pomieszczenia przeznaczonego dla n osób,
ze względu na konieczność spełnienia minimum higienicznego w wysokości
Vz1 = 20 m3/h/osobę, powinien zostać dostarczony strumień powietrza
świeżego...
Literatura
1. Jakóbczak A., Szronienie rekuperatorów (cz. 1), „Rynek Instalacyjny” nr 3/2010.
2. Jakóbczak A., Szronienie rekuperatorów (cz. 2), „Rynek Instalacyjny” nr 4/2010.
3. Jakóbczak A., Układ urządzenia wentylacyjnego z wymiennikiem do odzyskiwania ciepła, patent nr 204 077 z 22.02.2010 r., wg zgłoszenia nr P-363 653 z 24.11.2003 r., „Biuletyn Urzędu Patentowego” nr 11/2005.
4. Recknagel H. i in., Ogrzewanie + klimatyzacja. Poradnik, Wyd. EWFE, Gdańsk 1994/95.
5. Recknagel H. i in., Kompendium ogrzewania i klimatyzacji, OMNI SCALA, Wrocław 2008/09.
6. Sowa J., Wentylacja ze zmiennym strumieniem powietrza higienicznego, „Rynek Instalacyjny” nr 3/2005.
