Po uruchomieniu systemu oddymiania (rozpoczęciu
usuwania zadymionego powietrza na zewnątrz) w pomieszczeniu powstaje
podciśnienie. Jego stosunkowo niewielka ilość skutkuje zassaniem
powietrza zewnętrznego przez nieszczelności w ścianach i elementach
stolarki budowlanej. Jednak nawet duża liczba niewielkich strumieni
infiltracyjnych nie wpływa w widoczny sposób na ukierunkowanie przepływu
powietrza w pomieszczeniu i skuteczne wypieranie dymu ze strefy
przebywania ludzi. W takich warunkach wytworzony podczas pożaru dym może
rozprzestrzeniać się na niewielkiej wysokości po znacznej powierzchni
obiektu.
Stwarza to realne zagrożenie dla użytkowników obiektu,
powoduje utrudnienia w prowadzeniu skutecznej akcji ratowniczej i
gaśniczej oraz zwiększa straty materialne. Rozwiązaniem jest planowe rozszczelnienie budynku lub mechaniczne doprowadzenie powietrza zewnętrznego,
które powinno wspomóc naturalny ruch dymu w kierunku punktów jego
odbioru, chroniąc strefę bezpiecznej ewakuacji i ograniczając wypływ
dymu poza strefę dymową. Rozwiązanie techniczne służące dostarczeniu
podczas pożaru odpowiedniej ilości powietrza zewnętrznego do strefy
oddymiania nazwane zostało układem nawiewu kompensacyjnego.
W
przeciwieństwie do systemów usuwania dymu sposób dostarczenia powietrza
kompensacyjnego nie został wystarczająco opisany w dostępnych
standardach projektowych. Brak jest m.in. kluczowych wytycznych...




