Ciepłomierze i ich rola w instalacji c.o.

Ciepłomierze, jak wskazuje ich nazwa, mierzą ilość pobranego ciepła. W większości przypadków instalowane są po to, by możliwe było wystawienie odbiorcy rachunku za dostarczone ciepło, i mało kto patrzy na odczyty z punktu widzenia klienta, który ciepło chciałby oszczędzać. Lokuje się je w zamkniętych szafkach rozdzielczych, do których mieszkańcy nie mają stałego dostępu (fot. 1) i koszt ogrzewania oraz liczbę zużytych gigadżuli poznają dopiero po sezonie grzewczym, gdy administrator budynku lub dostawca ciepła rozlicza się z pobranych wcześniej zaliczek na ogrzewanie. A wtedy jest już za późno na działania zmierzające do obniżenia rachunku za ciepło.

W kwestii oszczędzania ciepła jego odbiorca i dostawca mają sprzeczne interesy. Odbiorcy zależy na tym, by jego rachunki były jak najmniejsze, i chętnie skorzysta z każdej technicznej możliwości, by to osiągnąć. Natomiast interes dostawcy leży w tym, by rachunki te były odpowiednio duże. Gdyby ciepłomierze montowane były w szafkach z okienkiem, tak jak w przypadku liczników elektrycznych, każdy zainteresowany odbiorca mógłby w dowolnym momencie skontrolować, ile więcej ciepła zużywa, gdy zawory termostatyczne przy grzejnikach ustawione są w pozycji 4, a nie 3 (temperatura powietrza: 20°C). Mógłby się wtedy łatwo przekonać o prawdziwości twierdzenia, że każde zwiększenie temperatury w pomieszczeniu o 1°C to 5–6% więcej zużytego ciepła przy tych samych warunkach temperaturowych i wietrznych.