Odprowadzanie wód opadowych systemami do podziemnej retencji i infiltracji

Rozwiązaniami powszechnie stosowanymi do infiltracji podziemnej są: studnie i rowy chłonne, skrzynki rozsączające, komory drenażowe oraz przewody drenarskie, którymi spływy wód opadowych po początkowym zmagazynowaniu w systemie przedostają się do gruntu. Studnie chłonne służą do skoncentrowanego, punktowego odbioru wód opadowych. Ich konstrukcja przypomina tradycyjne studnie. Zasadnicza różnica polega na wypełnieniu dna warstwą filtracyjną (żwir, tłuczeń), przez którą woda swobodnie się przesącza (rys. 1).

Studnie chłonne wykonywane są najczęściej z kręgów betonowych lub jako prefabrykaty. Zajmują mało miejsca, dlatego nadają się do stosowania w warunkach stosunkowo gęstej zabudowy. Studnie są także chętnie stosowane na terenach, gdzie wierzchnią warstwę gruntu stanowi warstwa słabo przepuszczalna, a dopiero głębsze warstwy mają lepsze zdolności filtracyjne, umożliwiające infiltrację wód opadowych do wód podziemnych.

W celu polepszenia sprawności wsiąkania i pojemności retencyjnej studnie chłonne można ze sobą łączyć, tworząc galerie chłonne. Polepszenie wsiąkania można również uzyskać poprzez wykonanie wokół studni opaski żwirowej (bez wypełniania studni żwirem). Rozwiązania te umożliwiają odwodnienie większych terenów uszczelnionych niż w przypadku pojedynczej studni chłonnej z tradycyjnym wypełnieniem żwirowym, którą można zastosować do zagospodarowania spływu z niewielkiej powierzchni, np. dachu budynku jednorodzinnego.

Studnie chłonne są rzadko stosowane w systemach odwadniania dróg ze względu na uciążliwą eksploatację (tendencję do szybkiej kolmatacji) i małą przepustowość [6]. Do ich wad należy także ograniczona powierzchnia kontaktu z glebą oraz brak zdolności oczyszczania. Z tych względów należy każdorazowo przewidzieć konieczność zastosowania studzienki osadnikowej przed studnią chłonną lub przynajmniej zabezpieczenia koszem do separacji zanieczyszczeń mechanicznych w celu wstępnego podczyszczenia dopływających wód opadowych. Obecnie studnie chłonne, chętniej niż rozwiązania pracujące samodzielnie, stosuje się w układach mieszanych, tj. w połączeniu z rowami chłonnymi oraz przewodami drenarskimi.

Literatura

1. Alfakih E., Barramund S., Martinelli I., A study of stormwater infiltration system feasibility and design, „Water Science and Technology” Vol. 39, No. 2/1999.
2. Burszta-Adamiak E., Ryzyko zanieczyszczenia wód gruntowych w czasie eksploatacji systemów do infiltracji wód opadowych, „Forum Eksploatatora” nr 3/2008.
3. Edel R., Odwodnienie dróg, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 2008.
4. Göbel P et all., Near-natural stormwater management and its effects on the water budget and groundwater surface in urban areas taking account of hydrogeological conditions, „Journal of Hydrology” Vol. 299, 2004.
5. Gudelis-Taraszkiewicz K., Suligowski Z., Alternatywne zagospodarowanie wód opadowych. Vademecum dla przedsiębiorców. Innowacyjne rozwiązania technologiczne. Doświadczenia partnerstwa „Budujemy Razem”, www.wmzdz.pl.
6. Gudelis-Taraszkiewicz K., Suligowski Z., Warunki budowy urządzeń do alternatywnego zagospodarowania wód opadowych, „Przegląd Komunalny” nr 4/2010.
7. Słyś D., Retencja i infiltracja wód deszczowych, Oficyna Wydawnicza Politechniki Rzeszowskiej, Rzeszów 2008.
8. System zagospodarowania wody deszczowej. Trwałe i efektywne rozwiązanie REHAU, materiały informacyjne firmy REHAU, 2010.
9. Systemy zagospodarowania wody deszczowej Azura, informacje techniczne firmy Wavin, www.azura.pl.