Wytwarzanie c.w.u. za pomocą urządzeń gazowych. Aspekty techniczne i ekonomiczne

W budynkach mieszkalnych ciepła woda użytkowa wytwarzana jest przy pomocy różnych urządzeń, wykorzystujących energię ze spalania paliwa, elektryczną, cieplną lub  słoneczną. W Polsce c.w.u. może być dostarczana z miejskiej sieci ciepłowniczej lub produkowana przez indywidualne gazowe ogrzewacze wody, kotły gazowe dwufunkcyjne, lokalne kotłownie (gazowe, olejowe itp.), indywidualne elektryczne grzejniki wody czy systemy solarne, jednak najczęściej wykorzystywane są w tym celu urządzenia gazowe, zwłaszcza przepływowe ogrzewacze wody. Urządzenia te mają ostatnio coraz większą konkurencję w postaci sieci ciepłowniczych czy urządzeń elektrycznych, głównie z powodu licznych zatruć tlenkiem węgla.

Możliwość zatrucia spalinami jest istotnym ograniczeniem dla stosowania gazu w mieszkaniach, co wykorzystują zwłaszcza przedsiębiorstwa ciepłownicze, oferując, reklamowane jako bezpieczne, dostarczanie c.w.u. z sieci. Użytkownicy często wymieniają ogrzewacze gazowe na dużo droższe w eksploatacji urządzenia elektryczne, a wiele nowych budynków pozbawionych jest zupełnie instalacji gazowej. Skuteczną metodą zapobiegania wypadkom zatruć tlenkiem węgla, przy jednoczesnym nierezygnowaniu z użytkowania gazu, jest zastosowanie urządzeń gazowych z zamkniętą komorą spalania. Całkowicie eliminują one możliwość pojawienia się w pomieszczeniach produktów spalania mogących zawierać toksyczny tlenek węgla, a ich dodatkowym atutem jest większa efektywność energetyczna.

Warto prześledzić, jak w przyszłości mogą się kształtować ceny nośników energii (tab. 1). Prognozowany w „Polityce energetycznej Polski do 2030 r.” wysoki wzrost cen wytwarzania ciepła i energii elektrycznej związany jest z obowiązkiem nabywania uprawnień do emisji gazów cieplarnianych i sukcesywnej (do 2027 r.) likwidacji bezpłatnych uprawnień do emisji CO2. W wypadku nowych źródeł energii elektrycznej i cieplnej pojawi się obowiązek zakupu uprawnień pokrywających 100% emisji CO2. Te ekologiczne obciążenia nie będą dotyczyły wytwarzania ciepła i c.w.u. w urządzeniach domowych, co oznacza, że w przyszłości cena pozyskiwania energii przy pomocy urządzeń gazowych (zwłaszcza charakteryzujących się wysoką efektywnością energetyczną) będzie znacznie korzystniejsza niż w wypadku ciepła sieciowego czy energii elektrycznej. (...)

Literatura

1. Strugała A., Strategiczne aspekty zastosowania gazowych przepływowych ogrzewaczy wody z zamkniętą komorą spalania w budynkach wielokondygnacyjnych, seminarium „Innowacyjny system dla bezpiecznego i ekonomicznego przygotowania c.w.u. w budynkach wielokondygnacyjnych”, 4 listopada 2009 r., Kraków.
2. Dudek G., Gazowe podgrzewacze wody, „Ładny Dom” nr 5/2005.
3. PN-EN 26:2002 Gazowe przepływowe ogrzewacze wody do celów sanitarnych, wyposażone w palniki atmosferyczne.
4. Gebhardt Z., Normalizacja a bezpieczeństwo urządzeń gazowych typu B11BS, „Gaz, Woda i Technika Sanitarna” nr 7/2007.
5. Czerski G., Strugała A., Gebhardt Z., Urządzenia gazowe z zamkniętą komorą spalania do przygotowania c.w.u. – wymagania i metody, „GWiTS” nr 10/2007.
6. Czerski G., Butrymowicz C., Tałach Z.A., Badania użytkowanych gazowych przepływowych ogrzewaczy wody, „GWiTS” nr 3/2011.
7. Czerski G., Ocena zagrożeń zatruć tlenkiem węgla użytkowników urządzeń gazowych w oparciu o bilans masowy pomieszczenia, „GWiTS” nr 11/2005.
8. Czerski G., Gebhardt Z., Zastosowanie gazowych przepływowych ogrzewaczy wody z zamkniętą komorą, „Rynek Instalacyjny” nr 6/2008.
9. Czerski G., Gebhardt Z., Butrymowicz C., Zastosowanie gazowych przepływowych ogrzewaczy wody z zamkniętą komorą spalania w budynkach wielokondygnacyjnych, seminarium „Innowacyjny system dla bezpiecznego i ekonomicznego przygotowania c.w.u. w budynkach wielokondygnacyjnych”, 4 listopada 2009 r., Kraków.
10. Czerski G., Gebhardt Z., Badania gazowych przepływowych ogrzewaczy wody z zamkniętą komorą spalania podłączonych do różnych systemów kominowych, „GWiTS” nr 6/2008.
11. Czerski G., Gazowe przepływowe ogrzewacze wody z zamkniętą komorą spalania. Ekonomiczne aspekty stosowania, „Rynek Instalacyjny” nr 10/2009.