Wentylacja izolatek szpitalnych (cz. 1)

Rodzaje izolatek

Pomieszczenia izolowania pacjentów w szpitalach można podzielić na trzy grupy:

• pomieszczenia, w których panuje podciśnienie powietrza względem otoczenia. Są to izolatki tzw. septyczne, nazywane również „brudnymi”, w których izolowanie pacjenta chorego ma za zadanie chronić innych pacjentów, personel i osoby odwiedzające pacjentów przed kontaktem z powietrzem zanieczyszczonym drobnoustrojami chorobotwórczymi przez osobę zakaźnie chorą lub podejrzewaną o taką chorobę. Ich zadaniem jest zatem zminimalizowanie ryzyka rozprzestrzeniania się mikroorganizmów drogą powietrzną na terenie szpitala;
• pomieszczenia z nadciśnieniem powietrza względem otoczenia. Są to tzw. izolatki aseptyczne, nazywane również „czystymi”, gdzie ochronie podlega pacjent izolowany, mający obniżoną odporność immunologiczną. W tym przypadku celem jest zminimalizowanie ryzyka rozprzestrzeniania się mikroorganizmów drogą powietrzną do pomieszczenia, w którym przebywa osoba chora;
• pomieszczenia z wielopoziomową gradacją ciśnienia powietrza, które z uwagi na specyficzne potrzeby są kombinacją wymienionych powyżej pomieszczeń. Rozwiązania z wielopoziomową gradacją ciśnienia znajdują zastosowanie w przypadkach, gdy pacjent jest chory na chorobę zakaźną, a jednocześnie ma obniżoną odporność. Przykładowo pacjenci zarażeni wirusem HIV, a więc o obniżonej odporności immunologicznej, często zaczynają chorować na gruźlicę, co komplikuje kwestię przydzielenia ich do określonej izolatki. W takich wypadkach, w celu jednoczesnej ochrony pacjenta i innych osób, przydatne jest pomieszczenie z wielopoziomową gradacją ciśnienia powietrza.

Według obowiązującego obecnie w Polsce rozporządzenia w sprawie wymagań wobec pomieszczeń służby zdrowia [2] izolatka to pomieszczenie przeznaczone do odosobnienia osoby lub grupy osób chorych na chorobę zakaźną albo osoby lub grupy osób podejrzanych o chorobę zakaźną w celu uniemożliwienia przeniesienia biologicznego czynnika chorobotwórczego na inne osoby.

Izolatka służy zatem do czasowej izolacji pacjenta lub grupy pacjentów od pozostałych osób przebywających w szpitalu. Jak można zauważyć, w polskich realiach (zgodnie z [2]) mówi się wyłącznie o izolatkach septycznych. Jednak w artykule omówione zostaną także systemy wentylacyjne dla izolatek czystych oraz dla pomieszczeń oddziałów zakaźnych...

Literatura

1. Rydock J.P., Eian P.K., Lindqvist C., Welling I., Lingaas E., Best practice design and testing of isolation rooms in Nordic hospitals, Nordic Innovation Centre,  September 2004.
2. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej (DzU nr 31/2011, poz. 158).
3. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 kwietnia 2005 r. w sprawie szkodliwych czynników biologicznych dla zdrowia w środowisku pracy oraz ochrony zdrowia pracowników zawodowo narażonych na te czynniki (DzU nr 81/2005, poz. 716, ze zm.).
4. Dyrektywa 2000/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie czynników biologicznych w miejscu pracy (siódma dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG).
5. Guidelines for Environmental Infection Control in Health-Care Facilities, Recommendations of CDC and the Healthcare Infection Control Practices Advisory Committee (HICPAC), U.S. Department of Health and Human Services Centers for Disease Control and Prevention (CDC).
6. Kowalski W.J., Bahnfleth W., Airborne respiratory diseases and mechanical systems for control of microbes, www.medicalairsolutions.com.
7. Welty S., Virus transmission in indoor air: HVAC System Protection Options, www.zandair.com.