Przewidziana w normie PN-EN 806-3 Wymagania dotyczące wewnętrznych instalacji wodociągowych do przesyłania wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Cz. 2: wymiarowanie przewodów. Metody uproszczone [2] metoda projektowania służy do określania średnic przewodów dla jednotypowych punktów poboru wody. Jednak znając liczbę poszczególnych rodzajów punktów czerpalnych, możemy określić dla nich sumaryczną liczbę równoważników wypływu LU (Leading Unit) i dla tej liczby z tabeli wyznaczyć orientacyjną średnicę przewodu.
Uproszczona metoda doboru średnic przewodów w instalacjach wodociągowych jest bardzo przydatna zwłaszcza w wypadku obiektów użyteczności publicznej, kiedy długo czekać trzeba na zatwierdzenie planów finansowych związanych z budową lub remontem budynku i na projektowanie oraz wykonawstwo nie zostaje wiele czasu. Z publikacji [6] wynika ponadto, że stosując określone formy uproszczeń, można dokonać doboru średnic przewodów również do pełnego zaprojektowania instalacji wodociągowych w budynkach mieszkalnych.
Dobór średnic przewodów metodą uproszczoną
Podstawą wymiarowania średnic podaną w normie [2] są równoważniki obciążeń punktów poboru wody LU. Przyjęto, że dla LU = 1 obliczeniowe (normatywne) natężenie wypływu wody z punktu czerpalnego wynosi QA = 0,1 dm3/s. Wykaz punktów czerpalnych stosowanych w instalacjach wodociągowych oraz odpowiadające im równoważniki wypływu podano w tab. 1. Na podstawie wyznaczonej sumy równoważników wypływu ?LU, dla znanej wartości natężenia wypływu wody jednotypowego punktu czerpalnego, z wykresu (rys. 1) odczytać można obliczeniowe (normatywne) natężenie przepływu wody w przewodzie doprowadzanym do danej liczby punktów czerpalnych.
Przykładowo dla przewodu doprowadzającego wodę do 12 umywalek ΣLU = 12×2 = 24. Z wykresu (dla QA = 0,2 dm3/s) odczytano Q0 = 0,55 dm3/s. Przy dopuszczalnej prędkości przepływu wody v = 2 m/s dla przewodu wymagana jest minimalna średnica wewnętrzna di = 19 mm. Średnice przewodów wykonane z różnych materiałów stosowanych w instalacjach wodociągowych wewnętrznych można dobierać z tabeli podanej w publikacjach [6 i 7].
Średnice przepływów odgałęźnych
Na podstawie natężeń wypływu wody z punktów czerpalnych podanych w tab. 1 wyznaczyć można minimalne średnice przewodów odgałęźnych do punktów poboru wody, przyjmując dopuszczalne prędkości przepływu wody:
- na przewodzie i zaworze odcinającym v = 2 m/s,
- na przewodzie podłączeniowym (zazwyczaj elastycznym) do baterii czerpalnej v = 4 m/s.
Minimalne średnice wewnętrzne przewodów odgałęźnych podano w tab. 2.
Podsumowanie
Obecna forma finansowania obiektów budowanych z funduszy budżetowych zmusza inwestorów, projektantów i wykonawców do szybkiego działania, zwłaszcza w drugiej połowie roku budżetowego. Przedstawiona metoda uproszczonego wyznaczania średnic przewodów w instalacjach wodociągowych umożliwia szybkie zaprojektowanie tych instalacji.
Jak zaznaczono w publikacji [6], uproszczoną metodę projektowania, dla przyjętych założeń upraszczających, można również wykorzystać do pełnego projektowania instalacji wodociągowych w budynkach mieszkalnych.
Literatura
1. PN-92/B-01706/A1:1999 Instalacje wodociągowe. Wymagania w projektowaniu.
2. PN-EN 806-3:2006 Wymagania dotyczące wewnętrznych instalacji wodociągowych do przesyłu wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Część 3: Wymiarowanie przewodów. Metody uproszczone (oryg.).
3. PN-EN 806-1:2004 Wymagania dotyczące wewnętrznych instalacji wodociągowych do przesyłu wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, Część 1: Postanowienia ogólne.
4. PN-EN 806-2:2005 Wymagania dotyczące wewnętrznych instalacji wodociągowych do przesyłu wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Część 2: Projektowanie (oryg.).
5. PN-EN 806-4:2010 Wymagania dotyczące wewnętrznych instalacji wodociągowych do przesyłu wody przeznaczonej do spożycia dla ludzi. Część 4: Instalacje (oryg.)
6. Nowakowski E., Jeżowiecki J., Wymiarowanie przewodów instalacji wodociągowych według metody uproszczonej, mat. konf. „Nowe technologie w sieciach i instalacjach wodociągowych i kanalizacyjnych”, Gliwice 2010.
7. Nowakowski E., Obliczeniowe przepływy wody w budynkach mieszkalnych. Wybór metody, „Rynek Instalacyjny” nr 4/2011.
