Czwarta wersja programu Audytor OZC (rys. 1) umożliwia prowadzenie obliczeń zarówno według dotychczasowej normy PN-B-03406:1994, jak i nowej normy PN-EN 12831:2006. Główne zmiany w nowej wersji programu w stosunku do wersji poprzednich zostały przedstawione w tabeli 1.
Nowe nazewnictwo i oznaczenia
W programie Audytor OZC odpowiednio zaktualizowano nazewnictwo i oznaczenia wielkości fizycznych, dostosowując je do normy PN-EN 12831:2006. Porównanie ważniejszych wielkości fizycznych i ich symboli, występujących w normie PN-EN 12831:2006 oraz dotychczasowej normie PN-B-03406:1994, zestawiono w tabeli 2.
Dane klimatyczne
Dane klimatyczne, podane w załączniku krajowym do normy PN-EN 12831:2006, bazują na normie PN-82/B-02403 [5]. Zostały jednak uzupełnione o średnią roczną temperaturę zewnętrzną, która w nowej metodyce wykorzystywana jest do określania strat ciepła do gruntu oraz strat ciepła przez przenikanie do przyległych pomieszczeń. Program Audytor OZC 4.0 określa projektową temperaturę zewnętrzną i średnią roczną temperaturę zewnętrzną automatycznie w zależności od wybranej strefy klimatycznej. Pozwala również na ręczne wprowadzenie innych wartości.
Nadwyżka mocy cieplnej do skompensowania skutków osłabienia ogrzewania
Nowa norma w „projektowym obciążeniu cieplnym” (odpowiednik „zapotrzebowania na moc cieplną”) umożliwia uwzględnienie nadwyżki mocy cieplnej do skompensowania skutków osłabienia ogrzewania (rys. 2). Jednak zgodnie z zapisem w normie uwzględnienie tej nadwyżki jest opcjonalne i należy to uzgodnić z inwestorem.
Program umożliwia bardzo łatwe uwzględnienie nadwyżki w obliczeniach. W tym celu w Danych ogólnych (w sekcji Dane budynku) należy wybrać opcję Z osłabieniem (rys. 3).
Wyświetlą się wtedy dodatkowe pola do wpisania założonego obniżenia temperatury w okresie osłabienia oraz czasu potrzebnego do ponownego nagrzania budynku. Program na tej podstawie, uwzględniając typ budynku, określi współczynnik nagrzewania fRH.
Współczynnik projektowej straty ciepła
Norma PN-EN 12831:2006 wprowadza obliczanie współczynnika projektowej straty ciepła H jako pośredni krok w obliczaniu strat ciepła [2]. Współczynnik ten odnoszony jest zawsze do różnicy temperatury wewnętrznej i zewnętrznej, niezależnie od wartości temperatury po drugiej stronie przegrody.
Natomiast program Audytor OZC 4.0 oblicza straty ciepła na drodze przenikania w równoważny sposób tradycyjny (bezpośredni) - obliczenia prowadzone są z pominięciem współczynnika H, w oparciu o różnicę temperatury charakterystyczną dla danej przegrody. Dzięki temu obliczenia są bardziej czytelne z punktu widzenia fizyki budowli.
Jeśli jednak projektant chciałby poznać wartość współczynnika H, to może ją odczytać z tabeli z wynikami obliczeń (rys. 4).
Mostki cieplne
Według nowej normy w obliczeniach strat ciepła należy uwzględniać liniowe mostki cieplne. Program Audytor OZC 4.0 umożliwia obliczanie strat ciepła przez mostki cieplne zarówno metodą podstawową (w oparciu o współczynnik przenikania ciepła i długość mostka), jak i metodą uproszczoną (dodatek do współczynnika przenikania ciepła przegrody).
W programie wprowadzono bardzo użyteczną funkcję automatycznego generowania liniowych mostków cieplnych w poszczególnych pomieszczeniach. Dzięki niej w większości przypadków możliwe jest bardzo szybkie wykonywanie obliczeń projektowego obciążenia cieplnego, z uwzględnieniem liniowych mostków cieplnych.
Wprowadzanie danych na temat mostków cieplnych sprowadza się wówczas do wybrania standardowych typów mostków w zależności od technologii wykonania budynku (rys. 5). Dane te najczęściej wystarczy wprowadzić raz dla całego budynku (w danych ogólnych), chociaż w przypadku bardziej skomplikowanych budynków można je również doprecyzować (zmodyfikować) dla konkretnej przegrody.
Wymiary
Zgodnie z normą PN-EN 12831:2006 (wraz z załącznikiem krajowym) powierzchnie przegród budowlanych należy określać w oparciu o wymiary zewnętrzne (mierzone po zewnętrznej stronie budynku). Natomiast w przypadku obliczeń wg normy dotychczasowej PN-B-03406 stosowało się „wymiary w osiach” (pomiędzy osiami przegród ograniczających daną przegrodę), które wydają się być dużo bardziej naturalne w budownictwie.
