Pobierz pełny numer miesięcznika Rynku Instalacyjnego 7-8/2017

WYDANIE BEZPŁATNE - ZAREJESTRUJ konto w portalu 

Projektowanie przyłączy wodnych i kanalizacyjnych w praktyce - aspekty formalno-prawne

Designing water and sanitary sewer connections in practice
Fot. everystockphoto.com

Projektowanie przyłączy to skomplikowany i czasochłonny proces – liczy się nie tylko wiedza techniczna, ale również formalno-prawna. Inwestorzy zamawiają zazwyczaj projekty wraz z uzyskaniem uzgodnień, dlatego projektanci muszą płynnie poruszać się w zawiłościach poszczególnych etapów procesu uzgadniania dokumentacji technicznej przyłączy.

Każdy budujący dom musi się zmierzyć z problemem doprowadzenia i odprowadzenia niezbędnych mediów, co wynika wprost z zapisów Warunków Technicznych [4] (rozdział 5, paragrafy 26–30).

W obszarach miejskich będzie się to najczęściej wiązało z wykonaniem odpowiednich przyłączy do istniejących sieci (wody, gazu, kanalizacji sanitarnej, deszczowej, sieci ciepłowniczej itd.).

Zgodnie z Prawem budowlanym [3] przyłącza wodociągowe, gazowe, kanalizacyjne, cieplne oraz elektroenergetyczne są przedsięwzięciem budowlanym niewymagającym pozwolenia na budowę (art. 29, ust. 1, pkt 20).

Warto przeczytać: Analiza wielokryterialna – narzędzie do wyboru systemu usuwania i oczyszczania ścieków z terenów wiejskich >>

Obowiązujące prawo nakłada obowiązek dołączenia do dokumentów niezbędnych do uzyskania pozwolenia na budowę obiektu m.in. oświadczenia (tzw. promesy) o zapewnieniu dostaw mediów (energia, woda, ciepło, gaz) oraz o warunkach przyłączenia do sieci, m.in. wodociągowych i kanalizacyjnych, co oznacza konieczność dołączenia uzgodnionego projektu przyłączy wody i kanalizacji.

Najnowsze zmiany w Prawie budowlanym (art. 34, ust. 3, pkt 3), które uprawomocnią się 28 czerwca 2015  r., znoszą ten obowiązek (jak również sam obowiązek występowania o pozwolenie na budowę dla domów jednorodzinnych – wystarczy samo zgłoszenie, jeśli oddziaływanie budynku jednorodzinnego nie wykracza poza granice inwestycji; art. 29, ust. 1, pkt 1a). To jednak w dalszym ciągu nie zwalnia z konieczności wykonania projektu przyłączy wody i kanalizacji oraz uzyskania niezbędnych uzgodnień z zarządcą sieci.

Od momentu zlecenia projektu przyłącza do uzyskania uzgodnień może minąć nawet kilka miesięcy, czego bardzo często nie są świadomi projektanci i na co zazwyczaj nie jest przygotowany inwestor.

 

 

Rozmowy z wieloma projektantami przeprowadzone przez autorów pokazały potrzebę uporządkowania i wyjaśnienia poszczególnych etapów procesu projektowania przyłączy i pozyskiwania uzgodnień. W artykule opisano najważniejsze trudności, jakie może napotkać projektant, na podstawie konsultacji z przedsiębiorstwem wodociągowym (Aquanet Poznań) i Zespołem Uzgadniania Dokumentacji Projektowej (ZUD Poznań, obecnie Narada Koordynacyjna), na przykładzie dokumentacji przyłączy wody i kanalizacji sanitarnej.

Dane do projektowania

Ponieważ czas projektowania i uzgadniania instalacji wewnętrznych technicznego wyposażenia budynku i przyłączy zewnętrznych bywa różny, a także ze względu na brak konieczności pozyskania pozwolenia na budowę przyłączy, dokumentację techniczną przyłączy wykonuje się najczęściej niezależnie od projektu konstrukcyjno-architektonicznego i instalacyjnego.

W dokumentacji podstawowej umieszcza się zwykle uwagę „przyłącza wg odrębnego opracowania” i przygotowuje niezależny projekt. Przed rozpoczęciem projektowania należy wystąpić do zarządcy danej sieci o tzw. „warunki techniczne przyłączenia” – informacje o technicznej możliwości przyłączenia danej inwestycji do sieci, a zarazem wytyczne dotyczące głównych parametrów technicznych i standardu rozwiązania technicznego.

Warunki techniczne przyłączenia narzucają najczęściej materiał (czasem również średnicę) oraz spadek rur projektowanego przyłącza, a także sposób i miejsce włączenia do sieci, umiejscowienie wodomierza (przyłącza wody) lub innych urządzeń kontrolno-pomiarowych, studzienek rewizyjnych (w przypadku przyłączy kanalizacyjnych) albo konieczność zastosowania dodatkowych urządzeń (np. podczyszczających ścieki dla warsztatów samochodowych i innych inwestycji, przy których powstają odpady oleiste czy szkodliwe zanieczyszczenia). Wymagania te są narzucane pośrednio – jeśli w danym przedsiębiorstwie opracowano wytyczne dla projektantów i inwestorów (np. [2]) – lub bezpośrednio w tekście warunków przyłączenia, jeśli dane przedsiębiorstwo takich wytycznych nie publikuje.

Jeśli odległość budynku od granicy działki jest większa niż ok. 50 m, zaleca się najczęściej lokalizację wodomierza w studni wodomierzowej (rys. 1). W pozostałych przypadkach inwestor w porozumieniu z projektantem może wybierać pomiędzy droższą opcją lokalizacji wodomierza w studni, a tańszą – zaraz za pierwszą ścianą budynku (rys. 2), co ma na celu zminimalizowanie możliwości nielegalnego odbioru wody – im dłuższe przyłącze, tym większe prawdopodobieństwo podłączenia odejścia wody z ominięciem aparatury pomiarowej, ale również gorsza jakość wody.

W praktyce realizowane są przyłącza o długości nawet 70, 80 i 100 m – w przypadku wąskich działek lub wąskich dróg dojazdowych, w których umiejscowienie studzienki wodomierzowej o średnicy 1000–1200 mm wprowadzałoby niemożliwe do obejścia kolizje z pozostałą infrastrukturą techniczną i innymi przyłączami.

W takich sytuacjach stosuje się rurę bez łączenia, układaną ze zwoju, i nie dopuszcza możliwości podłączenia innego odbiorcy do tego samego przyłącza. Zarządca sieci nie gwarantuje wówczas jakości wody do samego wodomierza w budynku, a jedynie do punktu włączenia przyłącza do sieci, o czym informuje w warunkach technicznych przyłączenia i zapisuje w umowie na dostawę wody.

W niektórych miejscowościach zaleca się, by studzienkę lokować na granicy działki z dostępem od strony ulicy, ale nie jest to regułą. Rozwiązanie ze studzienką jest korzystniejsze ze względu na łatwość odczytu wskazań wodomierza (również zdalnego) oraz dostęp do niego podczas konserwacji.

W praktyce nie stosuje się wspólnych przyłączy wodnych i kanalizacyjnych, ponieważ wiąże się to z niejasnościami prawnymi dotyczącymi własności. Przyłącza są własnością inwestora, który płaci za ich wykonanie, choć zdarza się, że niektóre przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjne zwracają koszt wykonania samej nawiertki i włączenia do sieci (bez kosztów prac ziemnych).

W przypadku wspólnego przyłącza właściciel studzienki na danej posesji mógłby bezkarnie odciąć dopływ wody i odpływ ścieków przyłączonemu sąsiadowi. W razie zmiany właściciela nieruchomości konieczne jest wówczas zapisanie służebności gruntowej.

Przeczytaj także: Eksploatacja kanalizacji grawitacyjnej na terenach niezurbanizowanych >>

Z kolei przedsiębiorstwo wodociągowe w przypadku wspólnego podłączenia nie ma możliwości odcięcia dostawy mediów odbiorcy, który zalega z płatnością – jeśli armatura odcinająca drugi budynek znajduje się na terenie prywatnym zadłużonego właściciela, konieczne byłoby odcięcie obu odbiorców.

O wydanie warunków technicznych przyłączenia występuje inwestor lub w jego imieniu architekt koordynujący prace projektowe albo projektant sanitarny (konieczne jest wówczas uzyskanie upoważnienia, czasem również wniesienie opłaty skarbowej za udzielenie pełnomocnictwa, jeśli dana instytucja sobie tego życzy).

Prośbę o wydanie warunków należy złożyć na odpowiednim formularzu, najczęściej jest on do pobrania ze strony internetowej lokalnego przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjnego.

Do wniosku o wydanie warunków należy dołączyć kopię decyzji o warunkach zabudowy (uzyskuje ją inwestor z Urzędu Gminy, jeśli działka nie jest objęta Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego, a inwestycja wymaga pozyskania takiej decyzji) lub kopię MPZP, dwa egzemplarze mapy zasadniczej „do celów projektowych” (ważne, by była aktualna) oraz skróconą charakterystykę obiektu w formie krótkiego opisu – w przypadku domu jednorodzinnego zazwyczaj wystarczy podać liczbę mieszkańców, dla większych obiektów trzeba podać obliczeniowy przepływ wody wg normy [6] oraz dobową ilość ścieków [1].

Dla domów jednorodzinnych zwykle nie jest wymagane załączanie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego. Za wydanie warunków niektóre firmy pobierają opłaty w wysokości ok. 60–90 zł. Czas oczekiwania na wydanie warunków technicznych przyłączenia to ok. 2–4 tygodnie.

Do projektowania i uzgodnień potrzebna jest mapa zasadnicza „do celów projektowych”, którą sporządza uprawniony geodeta, poświadczając ją w miejscowym Wydziale Geodezji Urzędu Miasta w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej (koszt takiej mapy to ok. 400–1000 zł dla domu jednorodzinnego w zależności od powierzchni inwestycji). Mapa nie może być wykonana wcześniej niż 6 miesięcy przed złożeniem dokumentacji do uzgodnień i musi zawierać aktualne informacje o instalacjach i sieciach przebiegających w obrębie danej inwestycji.

Czytaj dalej: Elementy przyłączy w praktyce >>

Sprostowanie
W artykule pt. „Projektowanie przyłączy wodnych i kanalizacyjnych w praktyce – aspekty formalno-prawne” (RI 4/2015) do rys. 2 na str. 77 „Lokalizacja zestawu wodomierzowego zaraz za pierwszą ścianą budynku” wkradł się błąd polegający na niewłaściwej kolejności umiejscowienia zaworu antyskażeniowego względem zestawu wodomierzowego.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DzU nr 75, poz. 690, z późn. zm.), w dziale IV, Rozdział 1 Instalacje wodociągowe zimnej i ciepłej wody, § 115, pkt 1–3 stawia m.in. następujące wymagania:
1.  
Na połączeniu wewnętrznej instalacji wodociągowej zimnej wody w budynku lub zewnętrznej na terenie działki budowlanej z siecią wodociągową powinien być zainstalowany zestaw wodomierza głównego, zgodnie z wymaganiami Polskich Norm dotyczących zabudowy zestawów wodomierzowych w instalacjach wodociągowych oraz wymagań instalacyjnych dla wodomierzy.
2.  
Za każdym zestawem wodomierza głównego od strony instalacji należy zainstalować zabezpieczenie, o którym mowa w § 113 ust. 7.
Oznacza to, że zawór antyskażeniowy należy montować od strony instalacji, jak na poniższym rysunku, a nie od strony sieci wodociągowej, jak zostało to pokazane w artykule – przepraszamy za pomyłkę. Warto zwrócić również uwagę, że jeśli ciśnienie przed dowolnym punktem czerpalnym w budynku będzie wyższe niż 6 barów, na przyłączu należy dodatkowo zainstalować zawór redukujący ciśnienie. Poniżej rysunek z prawidłowym umiejscowieniem armatury.
mgr inż. Łukasz Amanowicz, inż. Joanna Jaskulska
   22.05.2015

Komentarze

(1)
gorek | 01.06.2015, 07:10

na pewno warto mieć namiar na jakąś dobrą firmę z zaworami, ja zawory zwrotne itp. zamawiałem w Mowta mają niezły cennik

   1 / 1   

Wybrane dla Ciebie

 


Zobacz, jak powstają projekty budynków energooszczędnych »

budownictwo pasywne

Budownictwo energooszczędne to coś więcej niż małe zużycie energii, to przede wszystkim wysoki komfort życia, niskie koszty użytkowania oraz brak negatywnego wpływu na środowisko naturalne... czytam więcej »

 


Zdradzamy, jak uzyskać  dobrej jakości wodę w domu » 1 sposób na oczyszczanie i klimatyzowanie »
 dobra jakość wody gazomierz

 


Jak uzyskać niską emisję zanieczyszczeń kominem »

 smart pomiary

Wysoka jakość i trwałość wyrobów, doświadczenie techniczne i fachowość załogi oraz naczelna dbałość o bezpieczeństwo użytkowania wyrobów czytam więcej »

 


Czym wyróżniają się niezawodnie systemy kominowe » Na czym polega technologia klejenia kontaktowego »
klej do izolacji zaawansowana technologia w instalacji
Systemy IBF to wielowarstwowe kominy przeznaczone do stosowania z każdym rodzajem paliwa, m.in. drewnem, węglem, gazem czy  (...) czytam więcej » Dynamiczny rozwój polskiego i europejskiego rynku izolacji jak również rosnąca presja na wysoką efektywność energetyczną budynków sprawia, iż rynek (...) czytam więcej »

 


Dodaj komentarz
Nie jesteś zalogowany - zaloguj się lub załóż konto. Dzięki temu uzysksz możliwość obserwowania swoich komentarzy oraz dostęp do treści i możliwości dostępnych tylko dla zarejestrowanych użytkowników naszego portalu... dowiedz się więcej »

Co Szperacz wyszperał ;-)

źle wykonana instalacja

Sztywniactwo i niechlujstwo - zobacz i skomentuj »

Dla tych, którzy szukają bardziej elektryzujących wrażeń Szperacz ma dziś coś specjalnego - rozdzielnia w toalecie.

zaślepka


TV Rynek Instalacyjny


 tv rynek instalacyjny
4/2018

Aktualny numer:

Rynek Instalacyjny 4/2018
W miesięczniku m.in.:
  • - Energia z nieczynnych kopalń
  • - Fotowoltaika prosumencka w Polsce
Zobacz szczegóły
DAB PUMPS POLAND Sp. z o.o. DAB PUMPS POLAND Sp. z o.o.
DAB oferuje innowacyjne rozwiązania technologiczne , zapewniające niezawodność, efektywność oraz optymalizację zużycia energii w...
Dom Wydawniczy MEDIUM Rzetelna Firma
Copyright © 2011 - 2012 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
realizacja i CMS: omnia.pl