Nowe normy przyjęte przez PKN w styczniu 2023 r.

Redakcja RynekInstalacyjny.pl | 2023-01-09

W zestawieniu podano wybrane nowe normy z branży instalacyjnej i projekty norm. Wykaz przygotowano na podstawie informacji normalizacyjnych podawanych w wersji elektronicznej miesięcznika „Wiadomości PKN – Normalizacja”.

Zobacz także

PN-EN 13771-2:2018-01 -- Sprężarki i agregaty skraplające dla instalacji chłodniczych -- Badanie charakterystyk i metody badań -- Część 2: Agregaty skraplające

Niniejszą Normę Europejską stosuje się wyłącznie do zespołów skraplających dla instalacji chłodniczych i opisano w niej kilka wybranych metod badania wydajności. Metody te zapewniają wystarczająco dokładne wyniki do wyznaczania wydajności chłodniczej, mocy pobranej, przepływu masowego czynnika chłodniczego oraz współczynnika efektywności. Niniejszą Normę Europejską stosuje się wyłącznie do badań wydajności przeprowadzanych w zakładach producenta lub wszędzie tam, gdzie dostępne są oprzyrządowanie i stabilność obciążenia do badań z wymaganą dokładnością.

PN-EN 60335-2-65:2004/A2:2023-01 -- Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego -- Bezpieczeństwo użytkowania -- Część 2-65: Wymagania szczegółowe dotyczące urządzeń do oczyszczania powietrza

Zmodyfikowano Rozdział 2, 3, 7, 22, 23, 32 oraz Bibliografię. Dodano nowy Załącznik AA (normatywny).

PN-EN 13203-7:2023-01 -- Domowe urządzenia wytwarzające gorącą wodę opalane gazem -- Część 7: Ocena zużycia energii kotłów dwufunkcyjnych wyposażonych w pasywne urządzenie do odzysku ciepła z komina

Niniejszy dokument ma zastosowanie do urządzeń opalanych gazem produkujących gorącą wodę do użytku domowego. Ma on zastosowanie do dwufunkcyjnych kotłów kondensacyjnych z pasywnym urządzeniem do odzyskiwania ciepła z komina (PFHRD) które mają: - obciążenie cieplne nieprzekraczające 400 kW; - zbiornik gorącej wody o pojemności (jeżeli istnieje) nieprzekraczającej 2 000 l; - deklarowany profil obciążenia pomiędzy M a 4XL. W przypadku kotłów dwufunkcyjnych, ze zbiornikiem lub bez, z produkcją gorącej wody zintegrowaną lub dołączaną, całość jest sprzedawana jako pojedyncza jednostka. W niniejszym dokumencie do obliczenia zużycia energii używane są niektóre badania i wyniki obliczeń z EN 13203-2:2022.

PN-EN 13203-4:2023-01 -- Domowe urządzenia wytwarzające gorącą wodę opalane gazem -- Część 4: Ocena zużycia energii urządzeń kogeneracyjnych opalanych gazem (mCHP) wytwarzających gorącą wodę i elektryczność

Niniejszy dokument ma zastosowanie do urządzeń mCHP opalanych gazem wytwarzających gorącą wodę do użytku domowego i elektryczność. Elektryczność wytwarzana jest w procesie związanym z wytwarzaniem ciepła użytkowego. Dotyczy to urządzeń mCHP sprzedawanych jako pojedyncza jednostka lub jako pakiet w pełni określony przez producenta, gdzie: - obciążenie cieplne doprowadzone w gazie nie przekracza 400 kW; - moc elektryczna nie przekracza 50 kW; - pojemność zbiornika gorącej wody (jeśli istnieje) nie przekracza 2 000 l. W EN 13203-1:2015 określono jakościowo i ilościowo charakterystyki dostarczania gorącej wody do użytku domowego do różnych zastosowań. Podano także system prezentowania informacji dla użytkownika. Niniejszy dokument określa metodę oceny charakterystyki energetycznej gazowych urządzeń mCHP. Określa poszczególne dzienne cykle pobierania dla każdego wykorzystania gorącej wody do użytku domowego, kuchni, prysznica, wanny i ich kombinacji, wraz z odpowiednimi procedurami badawczymi, umożliwiając porównanie charakterystyk energetycznych różnych urządzeń opalanych gazem i dopasowanie ich do potrzeb użytkownika. Gdy generator mCHP nie dostarcza gorącej wody do użytku domowego w okresie letnim, niniejsza norma nie ma zastosowania. EN 13203-2:2022 służy do oceny wydajności tych generatorów.

PN-EN 13203-5:2023-01 -- Domowe urządzenia wytwarzające gorącą wodę opalane gazem -- Część 5: Ocena zużycia energii kombinacji urządzeń gazowych z elektrycznymi pompami ciepła

Niniejszy dokument ma zastosowanie do urządzeń gazowych produkujących gorącą wodę do użytku domowego. Dotyczy on zarówno urządzeń przepływowych jak i zbiornikowych zasilanych gazem w połączeniu z elektryczną pompą ciepła. Dotyczy to urządzeń sprzedawanych jako pojedyncza jednostka lub jako pakiet w pełni określony przez producenta, gdzie: - obciążenie cieplne nie przekracza 400 kW; - pojemność zbiornika gorącej wody (jeśli istnieje) nie przekracza 2 000 l. W EN 13203-1:2015 określono jakościowo i ilościowo charakterystyki dostarczania gorącej wody użytku domowego do różnych zastosowań. Podano również system przedstawiania informacji dla użytkownika. W niniejszym dokumencie określono metodę oceny charakterystyki energetycznej urządzeń gazowych w połączeniu z pompą ciepła ze sprężarką o napędzie elektrycznym zgodną z EN 16147. Określono liczbę dziennych profili obciążenia dla każdego wykorzystania gorącej wody do użytku domowego, kuchni, prysznica, wanny i ich kombinacji, wraz z odpowiednimi procedurami badawczymi, umożliwiając porównanie charakterystyk energetycznych różnych urządzeń opalanych gazem i dopasowanie ich do potrzeb użytkownika. W przypadku kombinacji innych technologii z kotłem gazowym lub ogrzewaczem wody do produkcji gorącej wody do użytku domowego, zastosowanie mają określone części normy EN 13203. Niniejszy dokument nie dotyczy kotłów gazowych z układem odzysku używającym spalin jako źródło ciepła dla elektrycznej pompy ciepła. Gdy elektryczna pompa ciepła nie dostarcza gorącej wody do użytku domowego w okresie letnim, niniejsza norma nie ma zastosowania, do oceny charakterystyk energetycznych używana jest EN 13203-2:2022.

PN-EN 13203-6:2023-01 -- Domowe urządzenia wytwarzające gorącą wodę opalane gazem -- Część 6: Ocena zużycia energii adsorpcyjnych i absorpcyjnych pomp ciepła

Niniejszy dokument ma zastosowanie do urządzeń gazowych produkujących gorącą wodę do użytku domowego. Dotyczy on sorpcyjnych pomp ciepła podłączonych do lub zawierających zbiornik gorącej wody do użytku domowego. Dotyczy to urządzeń sprzedawanych jako pojedyncza jednostka lub jako pakiet w pełni określony przez producenta, gdzie: - obciążenie cieplne nie przekracza 400 kW; - pojemność zbiornika gorącej wody (jeśli istnieje) nie przekracza 2 000 l. W przypadku sorpcyjnych pomp ciepła opalanych gazem, ze zbiornikiem lub bez, z produkcją gorącej wody zintegrowaną lub dołączaną, całość jest sprzedawana jako pojedyncza jednostka. W EN 13203-1:2015 określono jakościowo i ilościowo charakterystyki dostarczania gorącej wody do użytku domowego do różnych zastosowań. Podano również system przedstawiania informacji dla użytkownika. W niniejszym dokumencie określono metodę oceny charakterystyki energetycznej urządzeń. Określono liczbę dziennych profili obciążenia dla każdego domowego wykorzystywania gorącej wody, kuchni, prysznica, wanny i ich kombinacji, wraz z odpowiednimi procedurami badawczymi, umożliwiając porównanie charakterystyk energetycznych różnych urządzeń opalanych gazem i dopasowanie ich do potrzeb użytkownika. W przypadku kombinacji innych technologii z sorpcyjnymi pompami ciepła opalanymi gazem do produkcji gorącej wody do użytku domowego, stosuje się poszczególne części EN 13203. Poziome gruntowe źródła ciepła nie są objęte zakresem niniejszej Normy Europejskiej.

PN-EN 13203-3:2023-01 -- Domowe urządzenia wytwarzające gorącą wodę opalane gazem -- Część 3: Ocena zużycia energii urządzeń opalanych gazem wspieranych energią słoneczną

Niniejszy dokument ma zastosowanie do urządzeń opalanych gazem wytwarzających gorącą wodę do użytku domowego wspieranych energią słoneczną. Dotyczy to układu sprzedawanego jako pojedyncza jednostka lub w pełni wyspecjalizowanego układu, który: - ma obciążenie cieplne doprowadzone w gazie nieprzekraczające 70 kW; - posiada pojemność zbiornika gorącej wody nieprzekraczającą 500 l; - jest wyposażony w co najmniej jeden kolektor słoneczny; - w odniesieniu do hydraulicznego obwodu słonecznego, uważany jest za układ wymuszonego obiegu (definicja zgodnie z EN ISO 9488:1999). Urządzenia objęte niniejszym dokumentem są opisane w Załączniku E (normatywnym). Niniejszy dokument nie ma zastosowania do układów z termosyfonem lub układów kolektora ze zintegrowanym zbiornikiem magazynowym zgodnie z definicjami podanymi przez EN ISO 9488:1999. UWAGA Zasadniczo na podstawie niniejszego dokumentu można również ocenić zużycie energii przez termosyfonowe słoneczne układy podgrzewania i układy podgrzewania kolektora ze zintegrowanym zbiornikiem magazynowym. Jedną z odpowiednich procedur do tego celu jest obliczenie poziomu temperatury gorącej wody do użytku domowego pobranej z termicznego układu słonecznego dla warunków odniesienia określonych w niniejszej normie przy użyciu numerycznego modelu układu i parametrów wydajności termicznego układu słonecznego zgodnie z ISO 9459-5. Na podstawie poziomu temperatury gorącej wody pobranej ze zbiornika określa się zużycie energii przez urządzenie gazowe. To określenie można przeprowadzić za pomocą obliczeń lub przez wykonanie badania zgodnie z EN 13203-2:2022 i wykorzystanie zamiast temperatury zimnej wody na wlocie temperatury ciepłej wody pobranej ze zbiornika. Niniejszy dokument nie jest przeznaczony do oceny wydajności: — kolektora (-ów) słonecznego (-ych), które powinny być zgodne z EN 12975-1:2006+A1:2010 i EN 12975-2:2006; — słonecznych systemów grzewczych i ich elementów, które powinny być zgodne z EN 12976-1:2021 i EN 12976-2:2019. W EN 13203-1:2015 podano jakościowe i ilościowe kategorie funkcjonalności w dostawie gorącej wody do użytku domowego dla różnych zastosowań. Podano również system przedstawiania informacji dla użytkownika. W niniejszym dokumencie określono metodę oceny charakterystyki energetycznej urządzenia zasilanego energią słoneczną. Określa poszczególne dzienne cykle pobierania dla każdego wykorzystania gorącej wody do użytku domowego, kuchni, prysznica, wanny i ich kombinacji, wraz z odpowiednimi procedurami badawczymi, w tym informacjami o dostępnym promieniowaniu słonecznym. Umożliwia porównanie charakterystyk energetycznych różnych urządzeń opalanych gazem i dopasowanie ich do potrzeb użytkownika.

PN-EN 14420-2:2023-01 -- Złączki do węży z zaciskami -- Część 2: Zakończenia końcówek od strony węża

W niniejszym dokumencie określono wymagania dotyczące końcówek węża w złączkach zgodnie z EN 14420-1 do stosowania z zaciskami zgodnymi z EN 14420-3. Ponadto określono materiały dla złączek do węży z zaciskami zgodnie z EN 14420-4 do EN 14420-8. Maksymalne ciśnienie robocze wynosi 25 bar; maksymalna temperatura pracy to 65 °C.

PN-EN 14420-4:2023-01 -- Złączki do węży z zaciskami -- Część 4: Przyłącza kołnierzowe

W niniejszym dokumencie określono wymagania dotyczące końcówek węży zgodnych z EN 14420-2, z kołnierzami o wymiarach montażowych odpowiadających PN 10/PN 16/PN 25/PN 40 (odpowiednio do wymiaru nominalnego i ciśnienia) według EN 1092-1, dla złączek do węży z zaciskami według EN 14420-3. Maksymalne ciśnienie robocze wynosi 25 bar; maksymalna temperatura robocza wynosi 65 °C. Dodatkowo, mogą także być stosowane kołnierze według EN 14422.

PN-EN 14420-7:2023-01 -- Złączki do węży z zaciskami -- Część 7: Szybkozłącza z blokadą krzywkową

W niniejszym dokumencie określono wymagania dotyczące konstrukcji, materiałów, wymiarów i oznakowania szybkozłączy z blokadą krzywkową, które służą jako połączenie między wężami i złączami do transportu cieczy, ciał stałych i gazów, z wyjątkiem gazu płynnego i pary wodnej. Dla wszystkich rozmiarów złączy z odlewu aluminiowego i dla wszystkich złączy o wymiarze DN 100 zakres ciśnień wynosi od -0,8 bar do 10 bar w zakresie temperatur roboczych od -20 °C do +65 °C. Wszystkie inne sprzęgła według niniejszego dokumentu mogą pracować w zakresie ciśnień od 0,8 bar do 16 bar w zakresie temperatur roboczych od -20 °C do +65 °C.

PN-EN ISO 19650-2:2019-01/Ap1:2023-01 -- Organizacja i digitalizacja informacji o budynkach i budowlach, w tym modelowanie informacji o obiekcie budowlanym (BIM) -- Zarządzanie informacjami za pomocą modelowania informacji o obiekcie budowlanym -- Część 2: Faza realizacji aktywów