Oprogramowanie do modelowania energetycznego budynków

Dynamiczny rozwój technologii komputerowej nie ominął branży budowlanej. Każdego roku pojawiają się nowe narzędzia, istniejące są udoskonalane, a ich zasadniczym celem jest optymalizacja jakości wykonania projektu i czasu pracy.

Z jednej strony obserwuje się rozwój narzędzi służących bezpośrednio procesowi projektowemu (np.  technologii BIM – Building Information Modeling), z drugiej trzeba też zwrócić uwagę na wykształcenie się wielu aplikacji wspomagających projektowanie w mniej bezpośredni sposób. Mowa tutaj o wszelkiego rodzaju symulacjach, do których zalicza się modelowanie energetyczne.

Wyniki analiz mogą być podstawą decyzji projektowych, a także stanowić ciekawą informację zwrotną dla inwestora.

W przypadku niewielkich, prostych budynków informacji o właściwościach energetycznych może dostarczyć prawidłowo wykonane świadectwo charakterystyki energetycznej – dane do jego sporządzenia można uzyskać w przeznaczonym do tego celu oprogramowaniu lub w programach służących do projektowania instalacji grzewczych w budynkach. Natomiast symulacje energetyczne budynków pozwalają uzyskać szczegółowe odpowiedzi na pytania, jakie jest zapotrzebowanie na energię na poszczególne cele w budynku i jak się ono zmienia w ciągu doby, a także umożliwiają porównanie kilku wariantów konstrukcji czy urządzeń i wybranie optymalnego pod kątem zużycia energii.

Symulacje takie najczęściej przeprowadzane są dla budynku jako całości na przyjętym modelu – czyli odwzorowaniu obiektu – stworzonym na podstawie dokumentacji projektowej, które dopuszcza pewne uproszczenia. Mimo że w Polsce nie jest to jeszcze temat popularny, warto zauważyć, że na świecie rozwój oprogramowania służącego modelowaniu energetycznemu trwa już od lat 80. ubiegłego wieku.

Z narzędziami wykorzystywanymi obecnie warto zapoznać się np. poprzez katalog internetowy prowadzony przez stowarzyszenie IBPSA (International Building Performance Simulation Association) [9], działające również w Polsce [10].

Poniżej porównano możliwości i funkcjonalności wybranych sześciu programów służących do modelowania energetycznego budynków.

Autodesk Revit 2015 i Autodesk Green Building Studio

Autodesk Revit umożliwia przeprowadzenie analizy na bazie bryły budynku i zadanych parametrów projektowych. Wykorzystuje do tego aplikację Green Building Studio, dostępną z poziomu przeglądarki internetowej. Model może być wyeksportowany z programu Revit (lub innego narzędzia w pliku .gbxml).

Po zalogowaniu na odpowiedniej stronie internetowej możliwa jest zmiana parametrów budynku oraz porównanie kilku wariantów, np. szklenia czy konkretnych instalacji.

Jest to przykład oprogramowania w chmurze, zwanego też usługą SaaS (Software as a Service). Aplikacja działająca w ten sposób nie wymaga instalacji na komputerze użytkownika – znajduje się na serwerze dostawcy, a dla użytkownika dostępna jest poprzez przeglądarkę internetową.

Jako zaletę tego rozwiązania podaje się znaczne przyspieszenie pracy, gdyż czas obliczeń nie jest zależny od parametrów komputera, jakim dysponuje użytkownik.

Aplikacja GBS wyposażona jest w bogatą bazę zdefiniowanych wartości domyślnych. Są one oparte na normach ASHRAE oraz danych CBECS (Commercial Buildings Energy Consumption Survey).

CBECS jest ankietą na temat rzeczywistego zużycia energii przeprowadzaną w Stanach Zjednoczonych, a dotyczącą budynków komercyjnych (definiowanych jako obiekty, w których przynajmniej połowa powierzchni użytkowej nie jest przeznaczona pod funkcję mieszkalną, przemysłową lub rolniczą). Przeprowadza ją organizacja EIA (U.S. Energy Information Administration), wyniki zaś są interesujące zarówno dla zarządców obiektów, jak i organów prawodawczych, a także projektantów i osób zajmujących się modelowaniem energetycznym.

W tym wypadku, korzystając z narzędzia Autodesk Green Building Studio i wartości domyślnych, które program wybiera z bazy na podstawie wielkości, funkcji i lokalizacji zadanego modelu, bardzo szybko możemy poznać orientacyjne zużycie energii przez projektowany budynek.

Green Building Studio zbudowano na programie DOE-2.2 – aktualizacji zbioru algorytmów DOE-2, na którym opiera się zdecydowana większość narzędzi służących do analizy energetycznej budynku. Oprogramowanie to zostało stworzone przez James J. Hirsch &Associates (JJH) we współpracy z Lawrence Berkeley National Laboratory (LBNL).

W moduł analizy energetycznej wyposażony jest również inny produkt Autodesk – Vasari. Intencją powstania programu było uproszczenie modelowania 3D (mniej informacji niż w przypadku modeli w narzędziu BIM). Produkt nie zyskał jednak dużej popularności i 31 maja 2015 zaprzestano wydawania kolejnych licencji.

Analizy, inne niż energetyczna, które były dostarczane przez Vasari, są możliwe do wykonania w Revit po instalacji dodatków (Autodesk i inni producenci).

W przypadku Green Building Studio ze względu na pracę w chmurze czas uzyskania wyników jest szybki.

Dodatkowo, eksportując model utworzony w AutodeskRevit, informację zwrotną z Green Building Studio można natychmiast wygenerować w postaci około ośmiostronicowego raportu, w języku obsługi programu Revit. W ten sposób możemy bardzo szybko uzyskać atrakcyjny wizualnie raport w języku polskim, informujący o przewidywanym zapotrzebowaniu na energię budynku.

Jako istotną wadę aplikacji Green Building Studio wskazać należy bardzo ograniczoną możliwość wyboru systemów technicznego wyposażenia budynku. Po zaimplementowaniu modelu nie ma możliwości zmiany ustawień wybranych wcześniej dla danego przebiegu, jak np. wybór rozwiązania HVAC czy cena jednostkowa energii. Można natomiast wybrać kolejny przebieg, poprzednie wczytać jako wzór i zmienić to, co jest interesujące dla użytkownika (np. konstrukcję ścian zewnętrznych, orientację względem stron świata), po czym ponownie wczytać model.

Program ma możliwość wyświetlenia wykresów dla danych przebiegów obok siebie, przez co uzyskuje się szybkie porównanie różnych wariantów.

Ze względu na przywołane ograniczenia przydatność programu może być oceniona jako wysoka jedynie na etapie koncepcji.

Design Builder

Design Builder jest programem symulacyjnym, który wykorzystuje środowisko obliczeniowe EnergyPlus. EnergyPlus to zbiór algorytmów służących do zintegrowanego modelowania budynku stworzony na bazie przywoływanego już DOE-2 oraz BLAST (Building Loads Analysis and System Thermodynamics). Energy Plus, tak jak DOE-2, jest środowiskiem obliczeniowym – nie ma interfejsu i nie wykorzystuje się go „samodzielnie”. Jako takie narzędzie jest wdrażany do programów symulacyjnych, stanowiąc ich podstawę obliczeniową, jak np. w przypadku Design Buildera.

Design Builder jest pierwszym narzędziem, które zostało opracowane na bazie algorytmów EnergyPlus. Intencją jego twórców było stworzenie produktu intuicyjnego w obsłudze, a równocześnie dostarczającego informacje o budynku i jego systemach w kompleksowy sposób. Pierwsza wersja została utworzona w roku 2005, od tego czasu program systematycznie zyskiwał na popularności – obecnie dostarczany jest jako wersja czwarta. Design Builder wykorzystywany jest również w Polsce, przez specjalistów m.in. z Narodowej Agencji Poszanowania Energii (NAPE).

Program został stworzony jako samodzielne narzędzie – wymagające instalacji stanowiskowej (nie jest aplikacją pracującą w chmurze). Posiada także własny edytor graficzny, za pomocą którego użytkownik wykonuje model graficzny budynku. Istnieje również możliwość wczytania do projektu modelu BIM obiektu.

Design Builder współpracuje z programem Revit – po instalacji obu narzędzi na jednym komputerze w programie Revit pojawia się dodatkowa opcja (eksportuj do Design Builder) tworząca kopię projektu w pliku .skh (gotowy do pracy w Design Builder). Program ma też możliwość wczytania plików .xml, a także rysunków 2D (na podstawie rzutów użytkownik może następnie stworzyć bryłę obiektu).

Design Builder v4 dostępny jest w języku angielskim, interfejs jest intuicyjny i obsługa programu nie sprawia większych trudności. Przeprowadzenie analizy wymaga jednak od użytkownika wiedzy z zakresu fizyki budowli, a także poświęcenia znacznej ilości czasu.

Nie ma tutaj mowy o szybkim uzyskaniu np. informacji o szacowanych oszczędnościach w zużyciu energii na chłodzenie przy zmianie orientacji budynku, z tego powodu, że same wykonywane przez program obliczenia zajmują dużo czasu.

Jest to narzędzie złożone, umożliwiające także analizę np. oświetlenia dziennego czy symulacje CFD, jednak warto sprecyzować, jakie dane pragniemy uzyskać, i tak prowadzić analizę, by uniknąć niepotrzebnych, czasochłonnych obliczeń. Z tego powodu istotne jest, aby przed uruchomieniem obliczeń użytkownik upewnił się co do wskazanych poniżej aspektów:

• poprawność wykonania modelu, lokalizacja obiektu i dane pogodowe, orientacja względem stron świata;

• właściwe przypisanie funkcji i systemów obsługujących poszczególne pokoje lub przestrzenie. Warto zwrócić tutaj uwagę, że przy tworzeniu modelu i wykonywaniu analizy za pomocą programów Autodesk (Revit + Green Building Studio) nie mieliśmy możliwości większej ingerencji w wybór systemu HVAC indywidualnie dla danej przestrzeni. Za pomocą Design Buildera jest to jak najbardziej możliwe;

• ustawienia dotyczące analizy ekonomicznej – trzeba jednak mieć na uwadze, że są to dane szacunkowe;

• ustawienia dotyczące oczekiwanych wyników – istnieje możliwość przeprowadzenia analizy w okresie rocznym, a także dla typowych tygodni, np. lata lub zimy.

IES Virtual Environment

Integrated Environmental Solutions Ltd, producent oprogramowania VE (Virtual Environment), stworzył produkt bardzo zaawansowany. Organizacja poza dostarczaniem oprogramowania zajmuje się również działalnością konsultingową, wspierając projektantów i inwestorów w dążeniu do realizacji założeń budownictwa zrównoważonego.

IESVE to zestaw modułów, z których każdy odpowiada za inny aspekt, przez co oprogramowanie jest bardzo szerokie i według deklaracji producenta grupa odbiorców jest rozbudowana – od inżynierów wyposażenia budynków do urbanistów.

W tabeli 1 zestawionych zostało kilka modułów IESVE, które są niezbędne do przeprowadzenia obliczeń zużycia energii w budynku. Rozbicie na moduły powoduje oszczędność kosztów oraz czasu pracy (rezygnacja z elementów niepotrzebnych przyspiesza obliczenia), może jednak wzbudzać konsternację u użytkownika, który swoją przygodę z IESVE dopiero rozpoczyna. Konieczne jest wsparcie producenta lub doświadczonego użytkownika.

Obok wymienionych w tabeli 1 na pakiet oprogramowania składają się także inne moduły, związane m.in. z analizą światła dziennego w pomieszczeniach i symulacją wentylacji naturalnej. Funkcjonalność programu jest więc bardzo zbliżona do przedstawionego wcześniej programu Design Builder – jest to narzędzie stworzone do przeprowadzania analiz budynku i ich wzajemnej integracji.

Integrated Environmental Solutions dostarcza wsparcie dla użytkownika poprzez szkolenia, tradycyjne i internetowe. Dobrą wskazówkę daje A. Booth z Uniwersytetu Cambridge [1]: radzi, aby użytkownik rozpoczął pracę z programem bez uruchamiania zbyt wielu modułów i spróbował przeprowadzić symulację dla stworzonego przez siebie budynku o prostej bryle. Zauważa przy tym, że narzędzie ma też ograniczenia i osiągnięcie biegłości w posługiwaniu się nim wymaga cierpliwości.

Interfejs użytkownika jest zbliżony do programu Design Builder, wyposażony w okno nawigacji projektu. Program oparty jest na edytorze graficznym – moduł podstawowy Model IT, w którym użytkownik może utworzyć proste bryły. Istnieje także możliwość importu modelu BIM w pliku .xml.

Narzędziem obliczeniowym dla symulacji energetycznej jest moduł ApacheSim, opar­ty na algorytmach opracowanych przez twórców IESVE. Program nie korzysta więc bezpośrednio z przywołanych już modeli DOE-2 i Energy Plus. Możliwości obliczeniowe narzędzia uznaje się za bardzo zbliżone do drugiego z wymienionych.

Program IESVE jest narzędziem samodzielnym, istnieje jednak możliwość wykorzystania modelu BIM budynku w analizie i nie ogranicza się to jedynie do jego eksportu i wczytania w IES.

Przy instalacji narzędzia na komputerze, na którym wcześniej zainstalowano program Autodesk Revit, IES instaluje również wtyczkę współpracującą. Podobnie jest w przypadku programu Google SketchUp (możliwość wykorzystania modelu 3D utworzonego w nim).

W Autodesk Revit otrzymuje się w ten sposób dodatkową sekcję w zakładce „dodatki”, tak samo jak w przypadku opisanego wcześniej programu Design Builder.

Inegrated Environmental Solutions oferuje wsparcie dla użytkowników produktu w postaci szkoleń, większość z nich jest jednak płatna (i – na co wskazują użytkownicy programu – dość droga). Dla osób rozpoczynających przygodę z oprogramowaniem udostępniana jest jego próbna, 30-dniowa wersja bezpłatna. Środowiska akademickie mogą z kolei zaopatrzyć się w licencję całoroczną w cenie ok. 50 funtów brytyjskich za stanowisko (dla zastosowań komercyjnych należy przewidzieć kilkanaście razy wyższy koszt oprogramowania).

IESVE jest potężnym narzędziem, które ma możliwość przeprowadzenia wielu symulacji dla budynku i być może dlatego sprawia wrażenie dość trudnego w obsłudze. Użytkownicy programu, na forum dostępnym z poziomu strony producenta [5], często otwarcie krytykują mnogość narzędzi, które nie zawsze działają, jak założono (napotyka się np. trudności w tworzeniu modelu w module Model IT), a także wskazują na to, że poruszanie się w programie nie jest intuicyjne. Na podstawie wypowiedzi na wspomnianym forum, jak również korespondencji z użytkownikami, można wnioskować, że nauka obsługi programu bez odpowiedniego wsparcia jest dość trudna. Stąd częstą praktyką firm używających IESVE do zastosowań komercyjnych jest ścisły nadzór doświadczonego pracownika nad osobą, która w danym zespole rozpoczyna pracę z programem.

Sefaira

Sefaira to program stworzony w Stanach Zjednoczonych, który bardzo szybko zyskał i nadal zyskuje na popularności także w Europie. Jest to narzędzie stosunkowo nowe, pracujące – podobnie jak Autodesk Green Building Design – jako oprogramowanie w chmurze. Dzięki temu czas wykonania analiz jest bardzo krótki i opłacalność wszelkich zmian projektowych może być dyskutowana na etapie koncepcji.

Z założenia program działa bardzo podobnie do omówionego wcześniej Autodesk Green Building Studio. Różnica polega na stopniu zaawansowania: Sefaira jako aplikacja dostępna z poziomu przeglądarki internetowej ma możliwość wczytania więcej niż jednego typu konstrukcji dla ścian zewnętrznych oraz więcej możliwości wyboru rozwiązania instalacji.

Wynika to z tego, że Sefaira oparta jest na algorytmach Energy Plus, co stanowi bardziej rozbudowaną wersję DOE-2 (z którego korzysta Green Building Studio). Aplikacja dynamicznie się rozwija i obecnie funkcjonuje jako dwa moduły:

• Sefaira Architecture (tworzenie modelu konstrukcyjnego)

• i Sefaira Systems (systemy wyposażenia budynku), na które licencję można zakupić łącznie bądź oddzielnie.

Jako wadę rozwiązania należy wskazać konieczność posiadania programu Revit lub Google SketchUp na komputerze użytkownika i zainstalowania na tym samym stanowisku wtyczki Sefairy do odpowiedniego programu.

Jeśli jest to Autodesk Revit, pojawi się nowa ikona w zakładce „dodatki” (podobnie jak miało to miejsce w przypadku instalacji Design Buildera i IES-VE). Jedynie w ten sposób możliwy jest eksport modelu i jego wczytanie w aplikacji dostępnej z poziomu przeglądarki.

Dzięki wtyczce real-time można wstępnie oszacować zużycie energii przez poszczególne systemy, ale też, co istotne – w szybki sposób sprawdzić wygląd modelu analitycznego (skontrolować, jak program rozpoznaje przegrody, właściwość połączeń itp.) i w razie potrzeby wprowadzić zmiany. Pod tym względem jest to zdecydowanie łatwiejsze i bardziej intuicyjne od modułu wbudowanego do analizy energetycznej w programie Revit.

Wstępne wyniki prezentowane są w formie atrakcyjnych wykresów, co może być wykorzystywane podczas spotkań biznesowych.

Dokładniejsza analiza, o czym wspomniano, odbywa się na etapie pracy w chmurze, po wczytaniu modelu do aplikacji dostępnej poprzez stronę internetową. Po zalogowaniu na stronie [6] użytkownik, o ile wcześniej uzyskał dostęp, ma możliwość zmiany parametrów. Jako wynik otrzymuje informacje dotyczące zapotrzebowania na energię na poszczególne cele w budynku w rozkładzie miesięcznym.

Dodatkowo istnieje możliwość analizy przy wykorzystaniu odnawialnych źródeł energii (osobna zakładka „renewables” dostępna w interfejsie użytkownika dostarcza takie opcje, jak gruntowy wymiennik ciepła, panele fotowoltaiczne). Istnieje możliwość szybkiego porównania kilku wariantów poprzez ich utworzenie i wygenerowanie zestawienia – wyniki wyświetlane są obok siebie. Takie porównanie, podobnie jak cały program, jest atrakcyjne wizualnie.

Do wad należy zaliczyć niską przydatność programu do kompleksowego modelowania energetycznego budynku.

Narzędzie jest ciekawym i szybkim sposobem na wsparcie decyzji projektowych na etapie koncepcji. Może wykorzystywać do pracy model BIM, konieczna jest jednak instalacja wtyczki do programu.

Jak dotąd Sefaira współpracuje jedynie z najpopularniejszym z narzędzi BIM-owskich, tj. Autodesk Revit, który ma wbudowane podobne narzędzie. Green Building Studio jest jednak zdecydowanie mniej intuicyjny w obsłudze i ma mniej możliwości, co może być przyczyną rosnącej popularności Sefairy (szczególnie rozwój modułu Sefaira Systems).

Podobnie jak wtyczka do analiz energetycznych dostępny jest dodatek do analizy światła dziennego. Jest to kolejny produkt Sefairy, która w dalszym ciągu dynamicznie się rozwija. 

eQuest

Program eQuest, czyli Quick Energy SimulationTool, został rozwinięty przez twórców narzędzia obliczeniowego DOE-2. Są to algorytmy DOE-2 z interfejsem użytkownika i zintegrowanym edytorem graficznym. Do niewątpliwych zalet programu należy to, że jest on całkowicie darmowy, a co za tym idzie łatwo dostępny dla szerszego grona odbiorców.

Program zasadniczo ma podstawowe funkcje potrzebne do wykonania kompleksowej analizy energetycznej, bez zbędnych dodatków. Jest to o tyle przydatne, że ogranicza czas obliczeń, które i tak są dość złożone. Program ma własny edytor graficzny, w którym użytkownik sam tworzy model. Nie ma możliwości importu modelu BIM czy jakiegokolwiek modelu trójwymiarowego obiektu utworzonego podczas pracy w innym programie. eQuest nie ma także opcji porównania kilku wariantów – choć można oczywiście zrobić to samemu poprzez przeprowadzenie oddzielnych analiz.

Do zalet programu eQuest należy – jeśli porównamy go do pracującego na tych samych algorytmach Autodesk Green Building Studio – że ma on możliwość dodania kilku systemów HVAC dla budynku. Interfejs, choć z pewnością nie tak atrakcyjny jak w przypadku omówionych wcześniej programów płatnych, jest intuicyjny i dość przyjazny dla użytkownika.

Wady programu zauważamy już na wstępie pracy – obok konieczności własnoręcznego tworzenia modelu trójwymiarowego budynku minusem jest to, że w bazie programu dostępne są jedynie dane klimatyczne dla lokalizacji w Stanach Zjednoczonych.

Narzędzie jest w stanie odczytać informacje dla innej lokalizacji, wymaga to jednak pobrania odpowiedniego pliku i jego wczytania do programu, co wynika z faktu, że eQuest, podobnie jak sam DOE-2, został stworzony na zlecenie Department of Energy Stanów Zjednoczonych i nie jest programem przeznaczonym do sprzedaży (nie ma więc konieczności dostosowywania go do skali globalnej). Program jest jednak aktualizowany, obecnie dostępna jest wersja eQuest 3.65.

Ciekawą opcją narzędzia jest to, że tworzy ono, podobnie jak opisywany wyżej Design Builder, schematy rozwiązań HVAC. Daje to możliwość kontroli, czy wybrany system rzeczywiście odpowiada rzeczywistemu, projektowanemu dla budynku.

Czytaj też: Wykorzystanie technologii BIM w pracy projektanta instalacji >>>

Nemetschek Allplan BIM Engineering/Nemetschek Vectorworks wraz z programami współpracującymi

Platforma Open BIM, w tym Allplan Engineering, produkt niemieckiej firmy Nemetschek, jest dobrą alternatywą dla popularnego Revita. Po przejęciu Archicad jest to duża konkurencja dla oprogramowania Autodesk.

Allplan Engineering jest dostępny w kilku językach europejskich – w tym słowackim i czeskim, brakuje jednak wersji polskiej.

Drugim programem tego samego producenta, szeroko wykorzystywanym przez inżynierów branży budowlanej, jest Vectorworks. Grupa Nemetschek udostępnia licencje studenckie swoich produktów, jak również 30-dniowe wersje testowe.

Wykonanie analizy energetycznej jest możliwe poprzez wykorzystanie aplikacji dodatkowych stworzonych dla Nemetschek przez firmy partnerskie. Pierwszym z programów współpracującym z Vectorworks jest opisany wcześniej IESVE. Zasada działania nadal opiera się jednak na stosowaniu programów oddzielnie i ujednoliceniu formatów wymiany plików, tak by model zachowywał swój kształt i cechy. Takim formatem początkowo był IFC, a od nowszych wersji także (wspomniany wcześniej) gbXML oraz DXF.

Podjęto także próby wdrożenia do programu Vectorworks wtyczek służących do analiz (na przykład ArchiWIZARD stworzony przez HPC-SA). Rozwiązanie to jest jednak obecnie dostępne jedynie dla projektów z lokalizacją na terenie Francji [2].

Allplan BIM Engineering jest z kolei narzędziem bardziej zaawansowanym, stworzonym jako platforma BIM. Model, który jest tworzony, zawiera więc wiele informacji, w tym także niezbędnych do przeprowadzenia analizy energetycznej. Program posiada taką możliwość, rozwinięte zostały także funkcje służące do innych analiz, jak np. obliczenia wytrzymałościowe w zaawansowanym module Scia Engineer (współpracującym z Allplan).

Możliwe, że w przyszłości funkcjonalność narzędzia pod kątem modelowania energetycznego zostanie zwiększona. Obecnie producent wskazuje na możliwość wykorzystania modelu BIM utworzonego w Allplan do analizy przy użyciu innych programów, w tym AX 3000 – zaawansowanego narzędzia projektowego rozwiniętego przez austriacką firmę ESS.

AX 3000 był początkowo programem samodzielnym, jednak w ostatnich latach stworzona została wtyczka do popularnych programów do projektowania BIM, jak omawiany Allplan oraz oczywiście Autodesk Revit.

AX 3000 to narzędzie warte uwagi o tyle, że jest zintegrowane pod kątem wszystkich systemów technicznego wyposażenia budynku (instalacje sanitarne i elektryczne), przy czym ograniczona została część architektoniczno-konstrukcyjna. Program jest więc wykorzystywany przez projektantów branżowych w codziennej pracy. Dodatkową funkcjonalnością jest możliwość sporządzenia świadectwa charakterystyki energetycznej obiektu (wg metodologii niemieckiej, austriackiej i innych standardów europejskich, wśród których brakuje jednak polskich wytycznych).

Zestawienie

Autorskie zestawienie cech i funkcjonalności przywołanych programów zostało przedstawione w tabeli 2.

Podsumowanie

W artykule scharakteryzowano pod względem możliwości, ograniczeń i funkcjonalności sześć programów służących do przeprowadzania symulacji energetycznych budynków. W tym zakresie rynek oprogramowania nie jest jeszcze ukształtowany – obok tworzącego standardy programu Revit firmy Autodesk funkcjonują z powodzeniem inne, które pod pewnymi względami zdecydowanie go przewyższają.

Program IES Virtual Environment wykorzystuje własne algorytmy obliczeniowe, natomiast wszystkie pozostałe prezentowane programy korzystają w zakresie obliczeń energetycznych ze sprawdzonych amerykańskich „silników obliczeniowych”: DOE-2 lub EnergyPlus, opracowanych dla U.S. Department of Energy Building Technologies Office.

Programy różnią się znacznie pod względem funkcjonalności oraz sposobu obliczeń: na komputerze użytkownika lub na serwerze producenta oprogramowania. Koszt dostępu waha się od zera do kilku tysięcy euro. W najbliższych latach należy się spodziewać znacznego zwiększenia popularności tego typu oprogramowania.

Artykuł ma na celu pomoc we wstępnym wyborze odpowiedniego programu.

W artykule opisano oferty producentów oprogramowania aktualne na dzień 8 września 2015 r.

Literatura

1. Booth A., Building Energy Simulation (and how to use IES-VE), www-embp.eng.cam.ac.uk.
2. Strona internetowa producenta Nemetschek Group, www.vectorworks.net.
3. Strony internetowe Autodesk, www.gbs.autodesk.com (SaaS), www.autodesk.pl/products/revit-family.
4. Strona internetowa Design Builder Ltd, www.designbuilder.co.uk.
5. Strona internetowa Integrated Environmental Solutions (Virtual Environment), www.iesve.com.
6. Strona internetowa Sefaira, www.sefaira.com (SaaS).
7. Strona internetowa producentów eQuest 3.65 (JJH we współpracy z LBNL), energydesignresources.com/resources/software-tools/equest.aspx.
8. Skrzypek J., Zastosowanie technologii BIM do modelowania energetycznego budynku – praca magisterska, Politechnika Poznańska, 2015.
9. US Department of Energy i IBPSA USA, Internetowy katalog programów symulacyjnych, www.building-energysoftwaretools.com.
10. Strona internetowa Stowarzyszenia Symulacji Procesów Fizycznych w Budynkach IBPSA Poland, www.ibpsa-poland.org.
11. Strona internetowa Autodesk Community Sustainability Workshop, sustainabilityworkshop.autodesk.com.

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!